Editorial
Antes da tormenta

A desvantaxe competitiva na tecnoloxía 5G e o interese de Trump por chegar ás eleccións sen ter defraudado a quen o votara pola súa aposta proteccionista fixo que os republicanos volvan a súa mirada a Europa.

Huawei plaza España
Unha persoa camiña baixo un anuncio xigantesco da marca Huawei. David F. Sabadell

publicado
2019-06-05 08:00

Un dos fitos políticos do que vai de ano tivo lugar durante a presentación dun novo modelo de teléfono móbil. “A tormenta ficará nunha ducha fría”, comentou un dos directivos de Huawei. A tormenta é a ofensiva de Google contra a multinacional chinesa. De fondo está a batalla da próxima década. China adiantouse a Estados Unidos na enxeñería de redes 5G. O sistema 5G é imprescindíbel para o vindeiro desenvolvemento do capitalismo de datos: sen el non funcionarán os coches ou camións auto-tripulados, as intervencións médicas a distancia ou a loxística do futuro —a que xa avanzou Amazon—. Considérase á 5G a porta de entrada á Cuarta Revolución Industrial. E China tomou vantaxe, non sen custos e tensións no interior do país e do subcontinente que domina.

Google aliñouse con Trump e a batalla comercial que o presidente estadounidense formulou contra o “imperio do centro”. A desvantaxe competitiva na tecnoloxía 5G e o interese de Trump por chegar ás eleccións sen ter defraudado a quen o votara pola súa aposta proteccionista fixo que os republicanos volvan a súa mirada a Europa. Primeiro, o presidente obrigou ao seu vello socio a se atragoar coa soia que xa non ía poder exportar ao mercado chinés. A UE mudou as súas directivas —e de pasou deu unha patada ao acordo de París— para permitir o uso de biocombustíbeis de soia. Agora, Trump presiona para que o veto a Huawei se estenda ao continente. Simultaneamente, e case por costume, move as súas pezas —en forma de portaavións— no taboleiro global, ante a atenta mirada de Rusia e a mesma China.

As eleccións do 26 de maio e a mudanza de garda na Comisión Europea, son só un preámbulo da decisión que está a ter lugar en Bruxelas e, simultaneamente, en cada un dos países da UE. A decisión de seguir amarrado ao imperio vixente —a principal potencia militar do mundo— o se estourar a equidistancia. Varios países xa tantearon a adscrición á “nova ruta da seda” lanzada por China, unha grande infraestrutura de transportes coa que o Goberno de Xi Jinping pensa en expandir a súa capacidade operativa
—en termos comerciais, financeiros, culturais, etc— nos cinco continentes.

Algo está a pasar no mundo mentres o debate no Estado español roza a caricatura. A reconfiguración do sistema global vixente até 2008 ocúltase a favor dun realismo máxico que inventa okupas a entraren en casas particulares cando os seus donos saen mercar o pan, masas de mozos e mozas arruinados polo imposto de sucesións e linguas minorizadas que se impoñen en escolas pondo en perigo a supervivencia do castelán. O Goberno que vaia saír das sesións de investidura que comezan tras as eleccións do 26 de maio faría ben en comprender e facer comprender que o Estado ten que xogar un papel —moi menor, mais un papel ao fin e ao cabo— na reconstrución dun mundo visíbel. Non se trata tanto de pórse sombreiros de xeoestratega como de explorar a capacidade de intervención, mediante políticas públicas, sobre un contexto complexo no que nin somos únicos nin estamos aillados. Noutras palabras, o que se precisa é un programa político para a mellora da vida das maiorías sociais antes de que chegue a tormenta.

Relacionadas

Editorial
Basta de cháchara

Es el momento de actuar, y si quienes tienen el poder se resisten a hacerlo, habrá que obligarlos.

Editorial
Es septiembre, tenemos que hablar

El argumento de que la ambición es cosa de otros es demasiado débil. El PSOE, por motivos evidentes, no quiere contribuir a la estabilización de la maraña que gira en torno a Podemos. Pero es indecoroso plantearlo en esos términos.

Editorial
Demoler, demoler

Las que salimos de colegios públicos en los que había maestros y maestras apañaos que se partían la cara por sacar adelante a la gente del barrio sabemos que han sido muchos años de ver cómo esos mismos niños se hacían mayores y llevaban a sus hijos e hijas a colegios concertados porque pretendían conocer a sus jefes, aquellos que les asegurarían un trabajo.

0 Comentarios

Destacadas

Finanzas éticas
Cómo conseguir que tu banco no invierta en armamento

Diversas entidades financieras éticas han presentado el barómetro de las finanzas éticas e inciden en que aunque es un sector al alza, es imprescindible la educación financiera.

Juicio del 1 de Octubre
¿Quién está quemando Catalunya?
La reacción de la juventud en Catalunya no estaba prevista en ningún guión. La respuesta del consenso, culpar a los incendiarios, sí estaba prevista, pero ha dejado de funcionar.
Represión
Doce detenciones tras las cargas de la policía en la manifestación antirrepresiva de Madrid
La manifestación por la libertad de los presos políticos y la derogación de las leyes represivas se vio marcada por la situación en Catalunya y por las cargas policiales en el centro de Madrid.
Pensamiento
El feminismo que se mira en el espejo del conservadurismo

Hoy el feminismo prohibicionista de la prostitución conecta con el ambiente reaccionario en auge. ¿Puede ser la afirmación identitaria un rasgo de la política emancipatoria?

Juicio del 1 de Octubre
Jóvenes y cabreados
De la resistencia pacífica contra la vulneración de derechos a la protesta más virulenta, hablamos con la generación que más ha hecho notar su frustración en Catalunya.
Medios de comunicación
Nueve formas de detectar ‘fake news’ y un consejo para cuando lo hagas

Se acercan las elecciones y volvemos a enfrentarnos a las fake news. Ante la inacción de partidos políticos y redes sociales, resulta esencial aprender a identificarlas.