Arte
Miryam Pato: “O proceso de creación analóxico é máis cariñoso”

Miryam Pato
Foto: Planta Rodadora

publicado
2018-08-04 11:54:00

O último videoclip da fotógrafa Miryam Pato (Ourense, 1985) vén de recibir o premio do público no Festival de Cans (O Porriño). Unha peza en stop motion analóxico que creou para o último sinxelo de Silvia Penide, Sobre el mismo alambre (Todo pintado de plata, autoeditado, 2016) coa que defende o proceso íntimo da creación artesanal.

A rede social Instagram xuntou os vosos camiños?
Antes de propoñerme o videoclip, Silvia xa me pedira unhas animacións para proxectar durante un concerto que deu no Teatro Colón. Ela seguíame polas redes sociais porque disque lle gustaba a miña obra e se sentía identificada. O videoclip foi tanto traballo, que se non fose para ela, non o tería feito. Axudoume traballar xuntas porque confía moito en min. Dicíame que calquera cousa que eu fixese lle valía, e de feito non viu o videoclip ata a estrea no CGAI. Para min esa confianza foi coma se me pagasen tres mil euros.

Defendes unha técnica artesanal de facer, como é isto?
Traballo con colaxe analóxica que paso a papel, e que logo animo con fotografías en bucle. Para o videoclip utilicei un espazo onde integrei varios bucles con personaxes e pequenos movementos. Non é unha animación moi sofisticada, pero é máis cariñosa porque a fago coas mans: na miña casa, cunha cartolina como croma, animando cunha man e co disparador automático na outra. Foi un traballo con poucos medios que ten fallos, e dáme un pouco susto cando o vexo proxectado por aí, pero no fondo, o analóxico é outro tipo de proceso, imperfecto pero máis íntimo e cariñoso.

“O videoclip foi tanto traballo, que se non fose para Silvia, non o tería feito”
A raíz do recoñecemento do público de Cans entre as 18 obras seleccionadas, estás a traballar noutros proxectos?
Realmente estou rematando cousas que xa tiña de antes, como outro videoclip para Stro, unha banda de Xixón, as ilustracións para o documental de Rubén Gasalla, un produtor coruñés, e a ilustración e mais o deseño do último disco de Carla de Figueredo.

Como foi o proceso artístico?
Utilizo o método automático. Traballo con figuras humanas, persoas que se identifican coas obras, pero logo destrúoas. Quítolles a cabeza e a identidade, guíome por formas e cores, e deixo que traballe o subconsciente máis que o inconsciente. Ao final a xente cando ve algo que fago dime que é “moi eu” e cóntanme máis eles da miña obra que o que eu tiña pensado ao empezar. Pero da experiencia do videoclip tamén quito que preciso formarme en programas e animación dixital para mesturar todas as técnicas analóxicas que uso, porque non teño pensado cambiar de estilo: o que fago gústame e non o considero traballo. Todas as veces que considerei algo traballo, aburrinme, como me pasou coa fotografía ou a produción.

Como é deixar traballar a creatividade desde o subconsciente?
É a miña forma de sentirme cómoda. A máxima expresión sae do meu interior cando deixo que a creatividade flúa automática ou inconsciente. Sempre que teño algunha idea previa acaba en destrución ou non me gusta o resultado. A liberdade dáche seguridade á hora de crear, e ás veces tamén medo, porque estás a deixar aí a túa intimidade.

Isto non é algo que ensinen ou che diga alguén mentres te estás formando.
Non, de feito penso que non se fomenta a creatividade nas escolas de arte. Obrigar a seguir un proceso, ou a facer algo figurativo onde non vale a abstracción, impón límites á creatividade e ao desenvolvemento da propia obra. Por que estar obrigada a facer algo que se entenda? Por que teño que defendelo, se é o que sae de min e quero facelo así? O meu desencanto coas escolas de arte é que non apoian a liberdade e a creatividade.

Relacionadas

Arte
La escoba que voló del Reina Sofía a unas jornadas de arte anarquistas en Carabanchel

La quinta edición de las Jornadas de Arte y Creatividad Anarquistas (JACA) se celebra este fin de semana en el EKO de Carabanchel, con charlas, performances y alguna obra inclasificable.

Arte
“Un pelo de mi coño vale tanto como una obra de Santiago Sierra”

La artista Nuria Delgada pone a la venta su vello púbico en una performance que cuestiona el machismo en el mercado del arte. El precio de partida de cada pelo de su coño es de 200.000 euros, el mismo por el que Santiago Sierra vendió su ninot del rey Felipe VI en la última edición de ARCO.

Laboral
Remedios Zafra: A precariedade como xeito de domesticación
Un ensaio con vocación de alegación, El entusiasmo, sérvelle á profesora Remedios Zafra para alertar dos malestares que afectan ao traballo creativo e a aquelas que se dedican a el.
0 Comentarios

Destacadas

Economía
¿Montamos una cooperativa de plataforma?

La Pájara Mensajería, Coopcycle, Som Mobilitat y Fairbnb son algunos de los proyectos cooperativos que han nacido para ofrecer una alternativa social a las economías de plataforma. Sus objetivos: crear un trabajo con condiciones dignas, estructuras de decisión horizontales y tejer redes.

Tenerife
La historia del Puerto de Granadilla: 300 millones de despilfarro

El puerto de Granadilla es una de las infraestructuras investigadas en una de las piezas del caso Lezo por supuestas comisiones pagadas de forma ilegal por OHL. Su construcción, que costó 300 millones de euros, fue objeto de una década de protestas por parte de colectivos ecologistas que denunciaban su inutilidad.

Guinea Ecuatorial
Guinea, el documental prohibido

Con el largometraje Guinea, el documental prohibido, un equipo de cineastas ecuatoguineanos y españoles busca arrojar algo de luz sobre la historia de Guinea Ecuatorial a cincuenta años de su independencia como colonia española.

Sistémico Madrid
Isabel Castelo, perros peligrosos

Una nonagenaria gallega, marquesa y viuda, un palacio de altos muros, un vigilante de seguridad, un mayordomo guineano y lo que queda de Cristóbal Colón… Esta es la historia de los dueños de Seguros Ocaso.

Acuerdos de Paz de La Habana
“El presidente colombiano no tiene voluntad política de cumplir los Acuerdos de Paz”

Gladys Rojas, secretaria de la corporación Sembrar, y Pablo de Jesús Santiago, síndico de la Federación Agrominera del sur de Bolívar, denuncian el incumplimiento de los Acuerdos de Paz de La Habana.