Ley Trans
Non hai volta atrás

O xenital non determina a identidade dunha persoa, de tal maneira que existen nenos con vulva e nenas con pene. Chámase diversidade.

Movemento queer en Galiza. Maribolheras Precárias
Mani Stop transpatoloxización 2009 MBP (Maribolheras Precárias)
Cristina Palacios

PRESIDENTA DE ARELAS


publicado
2017-08-01 19:02

O xenital non determina a identidade dunha persoa, de tal maneira que existen nenos con vulva e nenas con pene. Chámase diversidade. A inmensa maioría da cidadanía entende e asume este feito como algo natural, que forma parte dunha humanidade, e que vai mais aló do binarismo imposto. Súmanse ao discurso que sinala que a transexualidade non é unha enfermidade nin un trastorno mental.

Desgraciadamente, nunha pequena parte desas voces destacan as dos “e se”, “pero…” paternalistas que, “pensando no ben” da crianza trans, prefiren que un profesional acredite quen é realmente, descarte unha patoloxía mental que poida estar a confundilx, e asegure que non se vai arrepentir. Do que se trata é de cuestionar, avaliar e tutelar as identidades das crianzas trans. Incluso cuestiónase e avalíase a crianza das nais “permisivas” que somos sospeitosas de ser as transexualizadoras dxs nosxs fillxs. Loxicamente isto non acontece cos pais.

As crianzas trans viven nunha realidade de falsa tolerancia, dun falso recoñecemento que lles permite existir se un psicólogx ou psiquiatra lles concede o “privilexio” de ser disfóricxs de xénero. Só así poderán ser respectadxs no ámbito educativo, acceder a posibles tratamentos farmacéuticos ou mudar legalmente o seu nome e sexo rexistral. O peor de todo é presenciar como falsos “especialistas” sobre transexualidade infantil veñen a Galiza afirmar que o 80% das crianzas trans deixan de selo despois da adolescencia, como se a identidade fose algo que podes escoller alegremente cando ti decidas. Asusta presenciar como estes falsos especialistas forman os pediatras dxs nosxs fillxs.

Con este panorama, algunhas familias, en moitas ocasións nais soas, tomamos a decisión de escoitar, respectar e acompañar xs nosxs fillxs, e comezamos unha loita por defender o dereito a SER dunhas crianzas que están a transgredir o bioloxicamente establecido.

A loita non é fácil. Ás veces é cruel e inxusta

Despois de tres anos de conversas e reclamacións, dende ARELAS, dun protocolo sanitario ao Sergas, que procurase unha atención igualitaria, de calidade, que respectara a liberdade de xénero das persoas, non patoloxizadora e non segregadora, o señor Feijóo preséntanos unha UTIG (Unidade de Trastorno de Identidade de Xénero), disfrazada de “unidade de referencia”. Toda unha declaración de intencións cara o avance de dereitos para o colectivo, cando a realidade é que se quere dotar de lexitimidade o criterio “profesional” de médicos e persoal da saúde mental, por riba das voces das persoas trans e das familias transpositivas. De novo tutelaxes e decisións para o colectivo, sen o colectivo.

Tan só catro días despois deste anuncio propagandístico, debatíase no Parlamento a toma en consideración da futura lei galega de identidade de xénero. E de novo as esperanzas do colectivo trans por ter vidas máis vivibles e dignas, bateron contra as barreiras mentais, as ideoloxías trasnoitadas, a vergoña e a hipocrisía, pois o PP de Galicia, o que di defender o principio de igualdade de trato e non discriminación do colectivo LGTBI, votou non a esta lei, institucionalizando así as discriminacións e exclusións que seguen a darse en tantos ámbitos da sociedade e dende as institucións, prolongando o sufrimento de moitas persoas. Foi un recoñecemento a aquelxs que rexeitan, discriminan, acosan e agreden a quen é diferente. Dixeron NON a unha sociedade máis libre e xusta.

Non nos renderemos: o cambio será.

A viaxe que comezaron as nosas precursoras, como Laura Bugalho, é indeleble; a mirada transpositiva da maioría da sociedade é unha realidade; a visibilidade e o empoderamento do colectivo trans e as súas familias é cada vez maior; e o rumbo lexislativo cara o recoñecemento dos dereitos destas persoas, coa futura Lei Integral sobre Transexualidade Estatal, é un feito. Non hai volta atrás, a revolución trans é imparable.

Relacionadas

Transfobia
La Federación Trans acusa al Partido Feminista de cometer delito de odio

Los mensajes tránsfobos del partido liderado por Lidia Falcón provocan que la Federación Trans reclame a Izquierda Unida su expulsión de la coalición y eleve el caso a la justicia.

Opinión
Ante el peligro inminente de una ley trans
La aprobación inminente de una ley trans es peligrosa porque ha reactivado los discursos tránsfobos.
Ley Trans
Ante o perigo inminente dunha lei trans

“A aprobación inminente dunha lei trans é perigosa, porque se está a converter na pedra angular destes discursos e non precisamente da man de Santiago Abascal, senón de feministas que ata o momento todas e cada unha de nós considerabamos referentes.”

0 Comentarios

Destacadas

Iglesia católica
La punta del iceberg desmembrado

La Asociación de Víctimas de Abusos en centros religiosos de Navarra celebró el viernes 14 de febrero las primeras jornadas de pederastia eclesiástica, a las que acudieron abusados de varias regiones y con los que acordaron crear la Federación estatal de víctimas. Desde la creación de la asociación hace diez meses, 32 personas han hecho público su caso.

Educación
“La posesión es una manera muy perversa de pensar en otra persona”

Psicólogo, profesor e investigador, Lucas Platero recuerda que la Educación ha sido siempre un lugar en disputa y pide al Gobierno de coalición le pide que sea valiente, porque se pueden hacer políticas públicas queer, antirracistas y feministas. O, al menos, intentarlo.

Servicios de inteligencia
La mayor operación de espionaje de la historia

Las agencias de inteligencia alemana y estadounidense espiaron a más de cien países, entre ellos España, durante décadas, hasta los años 90. Torturas, asesinatos, ataques terroristas fueron ignorados si servían a sus intereses.

Antiespecismo
Primer plato: sufrimiento animal

El movimiento Animal Save busca la transición alimentaria frente a las macrogranjas y mataderos, que sacrifican 95 millones de animales al año en el País Valencià.

Gentrificación
La cultura de club en Berlín, contra las cuerdas por la gentrificación

La subida de alquileres se está llevando por delante una de las señas de identidad de Berlín: la cultura de clubs y su célebre vida nocturna. Quienes ven en las discotecas berlinesas meros lugares de ocio probablemente desconocen su dimensión socioeconómica.