Non hai volta atrás

O xenital non determina a identidade dunha persoa, de tal maneira que existen nenos con vulva e nenas con pene. Chámase diversidade.

Movemento queer en Galiza. Maribolheras Precárias
Mani Stop transpatoloxización 2009 MBP (Maribolheras Precárias)
Cristina Palacios

PRESIDENTA DE ARELAS


publicado
2017-08-01 19:02:00

O xenital non determina a identidade dunha persoa, de tal maneira que existen nenos con vulva e nenas con pene. Chámase diversidade. A inmensa maioría da cidadanía entende e asume este feito como algo natural, que forma parte dunha humanidade, e que vai mais aló do binarismo imposto. Súmanse ao discurso que sinala que a transexualidade non é unha enfermidade nin un trastorno mental.

Desgraciadamente, nunha pequena parte desas voces destacan as dos “e se”, “pero…” paternalistas que, “pensando no ben” da crianza trans, prefiren que un profesional acredite quen é realmente, descarte unha patoloxía mental que poida estar a confundilx, e asegure que non se vai arrepentir. Do que se trata é de cuestionar, avaliar e tutelar as identidades das crianzas trans. Incluso cuestiónase e avalíase a crianza das nais “permisivas” que somos sospeitosas de ser as transexualizadoras dxs nosxs fillxs. Loxicamente isto non acontece cos pais.

As crianzas trans viven nunha realidade de falsa tolerancia, dun falso recoñecemento que lles permite existir se un psicólogx ou psiquiatra lles concede o “privilexio” de ser disfóricxs de xénero. Só así poderán ser respectadxs no ámbito educativo, acceder a posibles tratamentos farmacéuticos ou mudar legalmente o seu nome e sexo rexistral. O peor de todo é presenciar como falsos “especialistas” sobre transexualidade infantil veñen a Galiza afirmar que o 80% das crianzas trans deixan de selo despois da adolescencia, como se a identidade fose algo que podes escoller alegremente cando ti decidas. Asusta presenciar como estes falsos especialistas forman os pediatras dxs nosxs fillxs.

Con este panorama, algunhas familias, en moitas ocasións nais soas, tomamos a decisión de escoitar, respectar e acompañar xs nosxs fillxs, e comezamos unha loita por defender o dereito a SER dunhas crianzas que están a transgredir o bioloxicamente establecido.

A loita non é fácil. Ás veces é cruel e inxusta

Despois de tres anos de conversas e reclamacións, dende ARELAS, dun protocolo sanitario ao Sergas, que procurase unha atención igualitaria, de calidade, que respectara a liberdade de xénero das persoas, non patoloxizadora e non segregadora, o señor Feijóo preséntanos unha UTIG (Unidade de Trastorno de Identidade de Xénero), disfrazada de “unidade de referencia”. Toda unha declaración de intencións cara o avance de dereitos para o colectivo, cando a realidade é que se quere dotar de lexitimidade o criterio “profesional” de médicos e persoal da saúde mental, por riba das voces das persoas trans e das familias transpositivas. De novo tutelaxes e decisións para o colectivo, sen o colectivo.

Tan só catro días despois deste anuncio propagandístico, debatíase no Parlamento a toma en consideración da futura lei galega de identidade de xénero. E de novo as esperanzas do colectivo trans por ter vidas máis vivibles e dignas, bateron contra as barreiras mentais, as ideoloxías trasnoitadas, a vergoña e a hipocrisía, pois o PP de Galicia, o que di defender o principio de igualdade de trato e non discriminación do colectivo LGTBI, votou non a esta lei, institucionalizando así as discriminacións e exclusións que seguen a darse en tantos ámbitos da sociedade e dende as institucións, prolongando o sufrimento de moitas persoas. Foi un recoñecemento a aquelxs que rexeitan, discriminan, acosan e agreden a quen é diferente. Dixeron NON a unha sociedade máis libre e xusta.

Non nos renderemos: o cambio será.

A viaxe que comezaron as nosas precursoras, como Laura Bugalho, é indeleble; a mirada transpositiva da maioría da sociedade é unha realidade; a visibilidade e o empoderamento do colectivo trans e as súas familias é cada vez maior; e o rumbo lexislativo cara o recoñecemento dos dereitos destas persoas, coa futura Lei Integral sobre Transexualidade Estatal, é un feito. Non hai volta atrás, a revolución trans é imparable.

Relacionadas

Libertades
“Sabía que era un tío aunque no conocía la palabra transexual”

Tiene 17 años y desde los ocho se identifica como chico. Asegura que su salida del armario fue fácil y espera que hacerse visible contribuya a que otras personas conozcan y normalicen la diversidad sexual. “La gente necesita saber que existimos”, explica Kano.

Ley Trans
En huelga de hambre por la Ley Trans
La Plataforma Estatal Trans exige al grupo que registró la ley en febrero de este año, Unidos Podemos, que la lleve a trámite parlamentario.
Ley Trans
Los colectivos trans se plantan
El 23 de febrero, el grupo de Unidos Podemos presenta un proyecto de Ley Integral Trans en el Congreso para sustituir a la de 2007.
0 Comentarios

Destacadas

Renta básica
Renta Básica, un derecho emergente contra el miedo

La renta básica universal es un ingreso monetario e individual que el Estado ingresaría a toda la población. Para quienes la defienden, esta medida apunta a la justicia social y a la libertad de las personas. Pero también aporta un proyecto ilusionante que contraponer al discurso del miedo, seguridad material para pensar en común.

Policía
“No es casualidad que en La Manada haya policías y guardias civiles”
Feminista, lesbiana y policía de izquierdas, Sonia Vivas tiene la intención declarada de transformar unos cuerpos policiales cuya identidad se construye sobre principios machistas y homófobos.
Barcelona
Hasta cuatro años de cárcel por hacer un piquete en un acto electoral

Dos sindicalistas de CNT serán juzgados el 29 de enero por realizar un piquete al debate electoral que tuvo lugar el 8 de mayo de 2015 para las elecciones municipales de Barcelona.

Fascismo
A nuestras hijas (qué lejos queda el año 2040)

Últimamente hace frío en los diarios, el horizonte se ha poblado de monstruos que no son como los de vuestros cuentos. Monstruos que no se extinguen con el final del relato, que asumen cuerpos y retóricas diversas para pronunciar una y otra vez las mismas sombrías cantinelas.