Goldi Libre, insubmisión e memoria

Hoxe resulta difícil achar mencións ao movemento antimilitarista en Galiza, incluso entre as forzas emerxentes ou da “nova política”. Porén, foi unha peza fundamental dos movementos sociais actuantes no País durante os anos noventa, e responsábel da politización de amplas capas da mocidade galega na altura.

Goldi libre, insubmisión e memoria
César Goldi recupera a memoria do movemento antimilitarista en Galiza.

publicado
2017-03-07 13:45:00

Goldi Libre é unha peza do chamado “teatro documento” que relata a experiencia militante dun dos insubmisos que rematou preso nos “cárceres de Felipe González”. César Goldi é, ademais de autor do texto e único actor, o personaxe protagonista, o que converte esta obra nun exercicio de recuperación da memoria do movemento antimilitarista en Galiza. A suspensión do servizo militar obrigatorio produciuse no ano 2001, e para que iso fose posíbel, milleiros de mozos desobedeceron unha lei que consideraban inxusta. Centos de presos de consciencia causaron un enorme problema político ao Estado español e foron a punta de lanza dun movemento social único en Europa: o antimilitarismo. Aproveitando a estrea de Goldi Libre en Compostela reuninme con tres persoas que foron activas no antimilitarismo na cidade, para reflexionar sobre este movemento.

Goldi Libre abriu o baúl das lembranzas, e debería servir para construír colectivamente a memoria dun movemento horizontal e apartidario como aquel

A insubmisión foi a estratexia política dun movemento de desobediencia civil que implicou expor o propio corpo dos activistas ante a represión e as súas consecuencias. Para as xeracións máis novas pode ser impensábel hoxe en día un tipo de activismo con esas implicacións persoais, mais, como di Suso Amado, “as mudanzas non son permanentes, a fin do servizo militar obrigatorio foi unha suspensión e todo pode volver suceder”. Suso Amado, que foi activista antimilitarista e insubmiso a finais dos anos 80 e comezos dos 90, pensa que existe a “necesidade de recuperar a memoria dun movemento que, en parte, foi exitoso e único entre os países da nosa contorna”. Para Llerena Pedrozo, militante de Estudantes Antimilitaristas nos anos 1993 a 1996 “Goldi Libre, remexeu, abriu o baúl das lembranzas, e debería servir para construír colectivamente a memoria dun movemento horizontal e apartidario como aquel”. Verónica Álvarez, integrante a finais dos anos noventa do Grupo de Apoio a Elías e Ramiro, insubmisos aos cuarteis, opina que César Goldi “fixo un agasallo a todas as persoas que participamos naquel movemento, reconstruíndo unha memoria compartida, que é moi necesario seguir recuperando”.

É difícil achar mencións, a día de hoxe, ao movemento antimilitarista en Galiza, incluso entre as forzas emerxentes ou da “nova política”. Porén, foi unha peza fundamental dos movementos sociais actuantes no País durante os anos noventa, e responsábel da politización de amplas capas da mocidade galega na altura. Para Llerena, unha das causas desta desmemoria está na “grande autonomía que tivo o antimilitarismo fronte os partidos políticos ou as distintas correntes da esquerda”. Segundo Amado, o feito de que “se tivese un obxectivo tan concreto, como era acabar coa mili, fixo que, ao producirse a suspensión do servizo militar, o movemento esmorecese”. Verónica Álvarez opina que “despois de dez anos dun activismo tan intenso, foi normal que non se puidese continuar coa mesma enerxía”. Ao esmorecer o movemento, “ao non existir mais obxectivos comúns que unificasen unha loita onde as e os participantes eran dunha enorme diversidade”, en palabras de Llerena, ningunha entidade política ou social mantivo a súa memoria durante estes anos en Galiza.

Unha das cousas que mellor reflicte Goldi Libre é a transición do momento político ao persoal. Suso Amado afirma que “era moi duro enfrontarse ao trago de poder entrar na cadea”. Segundo el, “era un proceso que se vivía na máis absoluta soidade, para moitos a cadea supuxo un proceso importante de maduración persoal”. Até que punto pode influír o non recoñecemento social ás persoas que pagaron coa cadea, coa inhabilitación para exercer a función pública ou coa tenza de antecedentes penais durante anos, por defenderen o antimilitarismo, nesa sensación de soidade persoal que tan ben reflexa o final de Goldi Libre. “Grazas a esas persoas, as xeracións mais novas non tiveron que enfrontarse a facer o servizo militar con todo o que iso supuña. Quizás vaia sendo hora dalgún tipo de recoñecemento institucional”, conclúe Verónica.

Relacionadas

Teatro
“El prejuicio es un mecanismo animal, instintivo y primordial”
La ‘performer’ italiana Chiara Bersani aborda la figura y el imaginario del unicornio desde su propia fisicidad.
Teatro
Laura Villaverde é Chola, unha it girl rectificada
A actriz Laura Villaverde presenta a Chola, unha “muller tendencia” do rural que amosa que se pode ser youtuber sen esquecer as nosas raíces.
0 Comentarios

Destacadas

Elecciones
Finaliza el Gobierno de la moción de censura: habrá elecciones generales el 28 de abril

El Gobierno opta por el adelanto electoral, con la convocatoria de elecciones generales el 28 de abril. Las elecciones serán un mes antes de las europeas, autonómicas y locales de mayo.

Tribuna
¡A las urnas! Pedro Sánchez y el final del ciclo progre
4

La convocatoria electoral anticipa un nuevo movimiento para la restauración del régimen del 78. El autor considera que no resolverá la incapacidad del sistema representativo para solucionar los problemas de fondo provocados por la desigualdad económica, la pérdida de derechos sociales y la crisis de legitimidad.

Huelga feminista
“UGT empieza a distorsionar la huelga feminista”

La Confederación General del Trabajo, que ayer pidió a los sindicatos mayoritarios no confundir sobre la huelga general del 8M, cree que el anuncio de UGT de convocar huelga de 24 horas crea confusión a pocas semanas de la huelga feminista.

Deuda
Deuda 2018: Gobierno suspende, ayuntamientos aprueban

Las cifras del Banco de España sobre deuda de las administraciones públicas confirman que las corporaciones locales son las únicas capaces de disminuir sus cifras. 

Sanidad pública
La indignación por el deterioro de la sanidad pública vuelve a las calles

En Santiago, Vigo, Teruel, Madrid y diversas ciudades de Andalucía y País Valencià, las movilizaciones contra los recortes sanitarios señalan, una vez más, el calculado deterioro de la sanidad pública como paso previo a la privatización.

Últimas

Oriente Próximo
Cinco cosas importantes que están pasando en el mundo árabe

El presidente argelino se presenta para un quinto mandato. Migrantes africanos intentan alcanzar las costas de Yemen. Arabia Saudí continua su política de sustitución de trabajadores extranjeros por nativos. Los palestinos protestan por una autopista dividida por un muro de 8 metros que Israel ha construido en Cisjordania. Los activistas del Hirak siguen pagando por su rebelión en Marruecos. Estas son algunas de las cosas que están pasando en el mundo árabe

Música
Mecano, ¿fraude o genio?

Más allá de la honestidad de sus fines, la capacidad de Mecano para trascender géneros estaba en sintonía con genios como ABBA, donde el fin último era tan subjetivo como vibrante: moldear la canción pop perfecta.

Crímenes del franquismo
El último tirón en las fosas franquistas en Andalucía

Andalucía tiene más desaparecidos que los provocados por la dictadura de Videla en Argentina y multiplica los números del régimen de Pinochet en Chile.

Memoria histórica
El niño que cantaba el “Cara al Sol” para hacer rabiar a su abuela

Nunca había comprobado tan de cerca cómo la mala leche con la que se decidía fusilar a unos jóvenes y se humillaba a sus mujeres en los años treinta mantendría viva su eficacia durante más de ocho décadas.

Periodismo
“Podemos estar orgullosos de nuestros medios de comunicación”

El documentalista burkinés Abdoulaye Diallo repasa el rumbo de los medios de comunicación en su país desde el asesinato del periodista Norbert Zongo hace dos décadas.