Catro pingas

Sempre se dixo, dun xeito case tan verosímil coma poético, que a lúa determina a forza das mareas. Resulta curioso pensar como infinitas moléculas suman folgos para, circulando ao unísono, dar forma a grandes océanos que semellan indestrutíbeis. Porque, a fin de contas, iso é o importante: dar unha boa mostra de fortaleza e unión.

Imaxe de arquivo de En Marea durante a campaña en Galicia

publicado
2018-07-26 10:51:00

En Marea naceu como unha aglomeración de partidos que deixaron á marxe as súas diferenzas programáticas para pór en común o que os unía, conscientes da importancia de ilusionar a cidadanía cun proxecto de unidade popular. Unha auténtica ondada de renovación que se presentaba como a alternativa máis real ao PP. Porén, dous anos despois, a candidatura rupturista deixa tras de si un balance con luces e sombras, lastrada polas leas internas que, agudizadas nos últimos meses, están a danar o chamado “espazo do cambio”.

E no Día Nacional de Galicia, unha oportunidade única para dar mostra de unidade, o partido instrumental volve amosar torpeza celebrando Anova, EU, Podemos e a propia En Marea cadanseus actos institucionais o 25 de xullo. Dende a dirección das diferentes formacións xustifican esta decisión alegando que, dende a fundación da coalición, as organizacións funcionaron dun xeito autónomo neste tipo de celebracións.

Pode comprenderse esta xustificación, mais contrasta con outras mostras de unidade como a que reflectiu o Día de Galicia de 2015, cando se manifestaron conxuntamente militantes de BNG, Anova, EU, Compromiso por Galicia e outras formacións galeguistas. Aquel encontro, do que participaron preto de 25.000 persoas, supuxo un tsunami de unidade popular que sentou as bases da ansiada Marea Galega e fixo cambalear a maioría absoluta que ostentaba Núñez Feijóo.

Nos tempos que corren, coa incerteza como bandeira de En Marea e cun Goberno que afasta Galicia das súas aspiracións soberanistas, que mellor xeito de reivindicar o espírito de nación que cunha mobilización unitaria que aglutine, coas súas diferenzas innatas, as diferentes forzas galeguistas que saiban pór sobre a mesa os aspectos que as unen e non os que as dividen? Polo de agora, non caeron máis que catro pingas sobre San Caetano, e só a través da unidade poderá chegar unha marea “para mudalo todo”.

Relacionadas

En Marea
“Están tentando romper o espazo da unidade popular”
Falamos coa parlamentaria Paula Quinteiro sobre a crise que golpea o feble equilibrio interno de En Marea
En Marea
Quero a cabeza de Paula Quinteiro
26
As palabras moral e ética están completamente fóra de lugar nun asunto que non mostra máis que miseria, cainismo e unha absoluta falta de escrúpulos.
Investigación
Policía implicado no incidente con Quinteiro, condenado por lesións
Segundo diversas fontes un dos membros da dotación policial actuou de xeito violento antes da intervención da deputada de En Marea.
6 Comentarios
#21458 8:59 4/8/2018

¿Isto non e contenido patrocinado? Menuda peza de "periodismo". Ferreras lo firmaría.

Responder
0
0
#21456 8:57 4/8/2018

Queremos IN DE PEN DEN CIA y no que nos sigan diciendo desde Madrid, cuatro pijos OTANistas Y muy Monárquicos, lo que podemos hacer y como.

Responder
0
0
#21277 15:26 31/7/2018

O discurso ''unitario'' está moi ben e todo o mundo o compra. Que pasa? Que na Marea era unha unidade para repartir escanos e iso non é unha unidade popular. Iso é un changüí entre partidos. No relativo á revindicación nacional galega os posicionamentos teóricos son diverxentes: Podemos é máis españolista que as corridas de touros e o independentismo de Anova limítase ao papel. Pola súa parte, o BNG segue como sempre: retórica soberanista e cun ollo posto na reforma estatutaria. Que coincidencia posible existe?

Responder
8
0
#21055 17:02 26/7/2018

Vaites: metáforas melindrosas de entrada, tirar para hai tres anos ("que bonito todo, cando aínda non nos coñeciamos") e obviar o 2018: escasa afluencia nas romerías partidistas, evidencia da escasa da militancia, mesquindades coma o de non poñer o servizo de limpeza no festigal, o do discurso "comico" adiado e unha sensación de incomodidade)
Ata Beiras recoñeceu que o ridículo de ir con comparsas das españolísimas IU e Podemos xa apetrena.
En Marea, que viña superar os partidos, arela ser unha mesa partidaria.
Sensibilidade de señoritos para seguir emitindo seu flatus vocis e moita nugalla.
Sorte co voso, supoño.

Responder
5
2
#21018 10:00 26/7/2018

O BNG e podemos son partidos nacionalistas ESPAÑOIS. Galicia ceibe, fachos de Mérida.

Responder
3
3
#21457 8:58 4/8/2018

Fuera os defensores do fascismo Españolito, Podemos y BNG. Son un cancro.

Responder
0
0

Destacadas

Derechos Humanos
Siete detenidos por resistencia en el desahucio simultáneo de tres viviendas de Argumosa, 11

Cuatro desahucios en la mañana del 22 de febrero en Madrid. La operación de Delegación de Gobierno ha acarreado siete detenciones.

México
Superar los muros de Tijuana

Los habitantes de esta joven ciudad mexicana han normalizado la presencia del colosal muro que los separa de Estados Unidos

Ley Trans
“Podemos ha secuestrado nuestros derechos al dejar la Ley Trans en un cajón”

La Plataforma Trans ha pedido a Unidos Podemos, que registró la ley el 23 de febrero de 2018, que se comprometa a volver a hacerlo tras las elecciones. La convocatoria de elecciones generales deja sin salida este texto, surgido del trabajo de personas trans para garantizar sus derechos.

Opinión
Lo político es lo privado
2

Una tarde para un amigo. Cinco semanas para conocer a tu hijo. Y si no puedes con ello, si no lo asumes, si la mentira se te hace excesivamente dura, tendrás dos días de baja y cuatro tipos de pastillas.

Últimas

Arte
Unos apuntes sobre las niñas de Balthus

Quienes leemos las imágenes debemos esforzarnos en no caer en tópicos que aporten poco o nada a la lectura. Que nuestras lecturas se basen en el compromiso con la obra y la imagen y estén fuera de todo marketing o negocio.

Tribuna
Hagamos memoria

Si entre los atributos del ser humano estuviera extraer conclusiones de provecho sobre su trayectoria como especie, la historia no sería la historia de nuestras guerras.