Remata o prazo para a acollida de persoas refuxiadas co incumprimento do goberno

Os seis países máis ricos, donos do 50% da riqueza mundial, acolleron só un 8% das persoas que precisan refuxio. En troques, outros seis países que só ostentan o 2% da riqueza mundial acollen á metade das persoas refuxiadas do globo.

VindeXa foto arquivo con mosca
Arquivo da Plataforma VindeXa Pablo Tosco
Plataforma VenidYa

publicado
2017-09-26 16:07:00

O goberno español comprometeuse no 2015 a acoller 17.337 persoas refuxiadas que tiñan recoñecida protección internacional, pero estaban en países que non podían darlles seguridade e acollelas. Estas 17.337 persoas representan tan só o 0,08% dos 21,3 millóns de refuxiados do mundo.

Destes, 1.449 persoas debían ter chegado de Turquía, Líbano ou Xordania. Ningún veu desde este último, pero si dende o Líbano, país onde o 20% da poboación ten o estatuto de refuxiado; e de Turquía, polo acordo UE-Turquía, que creou unha gran polémica, tanto a nivel social como político. Trátase dunha política de reasentamento habitual en moitos países como Canadá, Estados Unidos, Australia, Noruega e Reino Unido.

O resto, as 15.888 persoas que compoñen a maior parte do acordo, debían proceder de Grecia e Italia. Este mecanismo de solidariedade interna da UE –a reubicación– responde ao elevado número de persoas que chegaron ás costas de ambos países nos últimos anos.

A evolución do compromiso foi bastante desigual para cada categoría: só o 8% das persoas tiveron que ser reubicados finalmente se atopan en territorio español, mentres que preto da metade dos reasentamentos foron realizados. En ambos casos o resultado foi o flagrante incumprimento polo goberno.

Mobilización social

A falta de vontade do goberno para cumprir os seus compromisos foi clara, ata o punto de mobilizar centos de miles de persoas nas rúas en Barcelona o 18 de febreiro e a unión de 400 entidades nunha campaña de presión para a acollida dos refuxiados. Durante 6 meses a plataforma VindeXa foi denunciando que o tempo pasaba e as chegadas ían moi por debaixo do necesario para acadar as 17.337 persoas.

Tivo efecto esta mobilización? Parece que así é. Desde entón, dobrou o número de refuxiados que chegaron aos aeroportos españois, subindo a acollida a 1.983 mulleres, homes e nenos.

Orgullo de incumprir
En xullo escoitamos á Vicepresidenta do Goberno, Sáez de Santamaría, prometendo que o país ía facer un "esforzo extra" para acomodar 500 refuxiados máis ao mes ata a data límite. O Ministerio do Interior recoñece que máis de dous meses despois, chegaron menos de 500 persoas.

Por iso, a unha semana do vencemento do prazo, nace a campaña ‘orgullo de incumprir’ por parte de numerosas organizacións sociais, denunciando que o goberno acolleu menos do 12% do total inicialmente prometido.

E en Europa?
A UE comprometeuse a acoller 180.000 persoas a través destes mecanismos e finalmente acolleu unha cuarta parte. Dos 24 países que estaban acollendo, España está no 17º lugar. Por detrás atopamos principalmente estados que foran expedientados polo tribunal da UE por rexeitar a reubicación de persoas refuxiadas. O tribunal decidiu que é unha obriga que se debe cumprir. Os 16 países que xa acolleron máis persoas que España teñen unha media de acollementos do 48%, contra o 11% do estado Español: Finlandia, Irlanda, Letonia, Suecia... gañan en solidariedade a este respecto.

Compromisos de segunda

As persoas que teñen chegado a España pola reubicación e reasentamento veñen principalmente de Siria, onde máis do 60% da poboación foi desprazada, pero tamén desde Eritrea e de Iraq, países con máis do 10% da poboación desprazada ou refuxiada. Persoas que non teñen máis remedio que deixar a súa casa.

Sorprende a deixadez do Goberno no cumprimento destes compromisos, cando o 78% da poboación apoia acoller aos que foxen de conflitos armados. 15.354 persoas aínda permanecen nos campos de refuxiados en lugar de compartir as nosas casas e cidades. Levan alí meses e anos esperando por pechar este suposto paréntese na súa vida.

O goberno español deixou claro que os compromisos teñen categorías. Existen compromisos financeiros que poden supoñer perder 40.000 millóns de préstamos aos bancos ou facer reformas constitucionais ‘express’, pero as cuestións humanitarias, os compromisos coas persoas refuxiadas, son relegados a un último plano.

Unha vergoña. Hai compromisos de moitos tipos. Que triste que deixemos sen cumprir os que nos fan máis humanos!

Relacionadas

Refugiados
David Goeßmann: “Solamente sobre la nochevieja de Colonia se publicaron 30.000 artículos”

El libro La república en peligro, de David Goeßmann, analiza la cobertura mediática en Alemania de la crisis de los refugiados hasta hoy y concluye que ésta misma es en parte responsable del giro a la derecha.

Migración
“La muerte de Mame es la cristalización del racismo institucional”
Paula Guerra, presidenta de SOS Racismo Madrid, hace balance de la política municipal en relación a las personas migrantes, refugiadas y racializadas.
0 Comentarios

Destacadas

Altsasu
60.000 personas colapsan Altsasu para pedir justicia

Manifestación masiva en Altsasu (Navarra) para pedir justicia y libertad para los condenados a prisión por una pelea de bar.

Salud mental
Cuando la locura toma la palabra
Durante años, al oír hablar sobre salud mental, se echaban en falta las voces de los verdaderos protagonistas: las personas diagnosticadas y psiquiatrizadas. Hoy, ellas toman la palabra.
Balcanes
Veinte años de la agresión de la OTAN a Yugoslavia

La campaña de bombardeos de la OTAN sobre Yugoslavia comenzó un 24 de marzo, hace 20 años. Se extendieron durante 78 días y causó al menos 1.200 muertos. Se arrojaron 9.160 toneladas de bombas. Entre 10 y 45 de aquellas toneladas contenían uranio empobrecido. Pero el mayor daño fue a largo plazo: cambió para siempre las reglas de juego de un nuevo mundo donde EE UU ya no tenía contrapeso.

Argentina
Se busca Bolsonaro argentino

El ascenso de la ultraderecha en Brasil, motor económico de Sudamérica, ha impactado en Argentina. Estrellas mediáticas, políticos oficialistas y de la oposición intentan convertirse en el Bolsonaro argentino.

Últimas

Música
Óscar Mulero: “A València le ha costado mucho quitarse el estigma de los años 90”

El techno reactivo del veterano dj y productor Óscar Mulero cumple 30 años. Un buen momento para hablar con él de su música, de las drogas, de la Ruta valenciana y de sus referentes femeninos del género musical que nació en Detroit.