Historia
O percebeiro que roubou as sabas de Hitler

En agosto do 44, La Nueve entraba en París para completar a liberación da cidade que iniciara a Resistencia local.

La Nueve
Combatientes de La Nueve en Francia.

publicado
2018-05-05 11:01

Cando combina para xantar co seu fillo en París, sempre se repite a mesma conversa. Ángel dille que adoraría voltar á súa vila saborear uns percebes, como facía na súa mocidade. O seu fillo explícalle de novo, con infinita paciencia, que ese marisco está extinguido alí. “Eu sei onde topalos”, contrapón Ángel. “Mais papá, que non hai”, insiste o mozo. Antes de tomar outra orientación, a conversa sempre remata do mesmo xeito, co vello tomando a palabra perante a resignación do seu fillo: “Se ese maio conseguín as sabas, non vou conseguir uns percebes?” 

DESDE GALIZA ATÉ A KEHLSTEINHAUS

É o 5 de maio de 1945 e Ángel está moi satisfeito do despoxo de guerra conseguido hoxe. O reloxo de ouro non está nada mal, mais das sabas é do que máis gusta . “A lavandaría debe de funcionar ben, porque non cheiran a ese porco”. As sabas son a brincadeira do día porque a 9ª Compañía da 2ª División Blindada da Francia Libre, máis coñecida como La Nuevepor estar composta case na súa totalidade por 150 antifascistas españois, acaba de participar na toma do Niño da Aguia, a Kehlsteinhaus, o espectacular refuxio secreto de Adolf Hitler nos Alpes Bávaros que o Partido Nacionalsocialista Obreiro Alemán lle agasallou polo seu 50º aniversario. A IIª Guerra Mundial está a piques de rematar e os bastións nazis caen un tras do outro.

Cariño López, nado Ángel Rodríguez Leira, leva a súa vila natal como alcume. Sarxento canoneiro do carro semiouruga Guernica, foi dos primeiros en atinxir os cuartos do líder nazi. Él é un dos tres galegos (dous deles cariñeses) de La Nueve.

Desde París, La Nueve seguiu combatendo até chegar ao corazón nazi, onde Cariño se fixo coas sabas do Führer

Cariño leva unha década sen parar. Mariñeiro afiliado á Confederación Nacional do Traballo, sindicato de grande implantación na provincia da Coruña durante a República, tras o alzamento militar foi mobilizado polos franquistas até que en 1938 conseguiu desertar e unirse ao Exército republicano. Ante a derrota, escapou xunto 12 compañeiros nunha barca desde Guardamar (Alicante) e ao chegar ás costas africanas acabou amontoado como outros milleiros de españois nun campo de refuxiados francés en Alxeria, naquel entón aínda colonia. Baixo ameaza de fusilamento, de novo tivo que se alistar baixo mando inimigo, neste caso do Goberno da Francia ocupada. Máis unha vez, conseguiu mudar de bando e pasar á Resistencia.

A partir de entón estará, con outros milleiros de españois, na vangarda da guerra. Desde o norte de ÁfricaLa Nueve pasaría ao continente europeo, tomando parte do Desembarco de Normandía do 6 de xuño de 1944.

Axiña será unha unidade valorada polos mandos aliados dada a experiencia previa no combate dos seus membros en chan español, eis o que amosaron en varias operacións como a captura de 129 soldados alemáns en Eccouché. Cariño destacaba dentro da compañía debido á súa puntería como tirador. En agosto do 1944, La Nueve entraba en París para completar a liberación da cidade que iniciara a Resistencia local.

Desfilando polos Campos Elíseos tras a vitoria, non foron poucos os parisinos que ficaron atónitos ao descubriren a procedencia destes combatentes. Unha rapaza francesa comentoulle ao soldado Francisco Izquierdo: “Es o primeiro soldado español ao que bico”. O soldado respondeulle: “Somos roxos españois”.

Desde París, La Nueve seguiu combatendo até chegar ao corazón nazi, onde Cariño se fixo coas sabas do Führer. O oficial da súa compañía, Raymond Dronne, explicou nas súas memorias que os españois ao seu mando “non tiñan espírito militar, eran incluso anti-militaristas”. Mais iso compensábano con outras motivacións. Por exemplo, respecto ao antigo percebeiro galego, Dronne indicaba que “a Cariño López o incentivaba un imenso desexo de desquite e vitoria”.

Tras a contenda, Cariño ficou a vivir en París durante os seus últimos 30 anos, sen voltar á súa vila para poder buscar os percebes que el sabería achar. Sempre tiña a punto a súa retranca ante quen fose, incluso ante o arrogante e estirado xeneral Charles de Gaulle. Cando destruíu cinco tanques alemáns nun día, o líder francés condecorouno coa Cruz de Guerra, picándolle no peito ao facelo. O percebeiro soltoulle: “Vostede vai conseguir o que non conseguiron os alemáns”.

Relacionadas

Política
Tenemos un problema con la bandera

Una pegatina de Más País con la rojigualda reabre el debate sobre las difíciles relaciones entre la izquierda y los símbolos oficiales del Estado. En la Transición tanto PSOE como PCE trataron de hacer de la necesidad virtud y disputar a las derechas una bandera incómoda. Los resultados de uno y otro partido serían muy desiguales.

Memoria histórica
Franco y Santos Juliá: memoria española
El franquismo fue algo más que Franco, y lo que está sucediendo estos días pone de manifiesto que las heridas no cicatrizarán cambiando su tumba de lugar.
Historia
Barcelona disturbios S.A.

El conflicto urbano es una seña de identidad de Barcelona. Los acontecimientos de esta semana muestran que, más allá de la sentencia del Supremo, hay motivaciones profundas por parte de sujetos políticos nuevos sin expectativas ni futuro.

1 Comentario
pidrogalego 11:09 6/5/2018

Parabens polo artigo!

Responder
3
0

Destacadas

Elecciones 10N
Las patronales presionan para que haya gran coalición entre PSOE y PP

Las principales asociaciones de empresarios urgen a la formación de un Gobierno “estable y moderado” tras los resultados del 10 de noviembre. Ni PSOE ni PP parecen dispuestos a dar pasos hacia esa gran coalición, de momento.

Catalunya
El “tema catalán” desde Cataluña: más allá del 10N

Las elecciones del domingo se vivieron con indiferencia en Catalunya, a pesar de que el independentismo salió reforzado del 10-N.

Últimas

Medios de comunicación
Segundo ataque a Pikara Magazine y a Irantzu Varela

Por segunda vez en dos semanas, el local que comparten el medio de comunicación y Faktoria Lila ha amanecido con mensajes firmados por las juventudes de un partido falangista. 

Bolivia
La quema de banderas indígenas radicaliza el conflicto en Bolivia

El discurso racista y la quema de whipalas, la bandera de los pueblos originarios bolivianos, eleva la tensión y los enfrentamientos tras la dimisión del Gobierno de Evo Morales. 

Bolivia
Bolivia y el golpe de estado neoliberal

La derecha latinoamericana ansía acabar con la totalidad de proyectos de cambio progresista que durante las últimas décadas dominaron la geopolítica continental.

Rojava
El pueblo kurdo se enfrenta a su destino en Siria

El apoyo al pueblo kurdo por parte de la sociedad civil internacional no ha impedido a Turquía seguir avanzando en su proyecto de destrucción en Rojava. Ante una amenaza que puede venir de todas partes y en cualquier momento, las autoridades kurdas insisten en que no están preparadas para renunciar tan fácilmente a una autonomía ganada con tanto sacrificio.

Elecciones 10N
Tiempo de lamentos

Franco salió ya del Valle de los Caídos, pero no podemos permitir que sus herederos vuelvan a decir que este país es como a ellos les da la gana.