Heteropatriarcado
Crónica da inmundicia

Iria Pinheiro conta en primeira persoa a súa experiencia fronte a un tribunal que tiña que decidir se sufrira acoso sexual por parte do seu xefe no programa “Con amor e compañía” de Ficción Produciones S. L. emitido na TVG. En realidade sucedeu que se enfrontou, unha vez máis, e como tantas outras mulleres, a un novo caso de xustiza patriarcal.

Burka ocidental_Iria Pinheiro
Burka occidental Iria Pinheiro

publicado
2018-10-02 12:00

O Xulgado do social n.º3 de Compostela estaba en silencio cando entrei coas miñas amigas e o meu avogado ás 9.00 a.m. o pasado 7 de setembro.

O edificio por fóra é un búnker de cemento, pero por dentro a luz dotaba a madeira dunha calidez que nos sorprendeu. Falabamos baixiño, observamos que aquilo semellaba un tanatorio, rimos, e decidimos que, xa que non me concederan ningunha medida especial para protexerme dos encontros co meu agresor, o mellor era esperar no último andar. Só podían acompañarme dúas persoas, tiven que despedirme das outras dúas.

Alí esperei nun corredor, próximo á oficina onde tiñamos que asinar uns papeis. Cando me chamaron para facelo, alí estaba el. Recuei rápido, e dixen que non ía ata que se fose. Cando me acheguei ao mostrador aínda notaba o seu cheiro.

Tivemos que baixar cara a sala n.º 3, un balbordo tremendo subía polas escaleiras, cando estabamos case abaixo vimos unha chea de xente do mundo do espectáculo que viñan a testificar. Quedamos no medio da escaleira, vendo desde alí aquel cóctelimprovisado onde todo eran gargalladas e gomina.

Eu, engaiolada coma unha bruxa que van queimar, e eles facendo o papel de viláns cos fachos prendidos. Só quen me quería se achegou para saudar, quen non me quería tamén aproveitou a oportunidade de quedar ben. Berraron o meu nome, baixei os chanzos e fíxose un silencio ao meu paso. Entrei na sala, sentei na primeira fila, logo sentaron na mesma fila os demandados, o produtor e o director.

Agresiones sexuales
Entrevista a Iria Pinheiro
Iria Pinheiro denuncia os meses de acoso que sufriu por parte de José Luís Viñas Orta, o director do programa "Con amor e compañía" emitido en TVG.
Despois dunha serie de rituais comezou a miña declaración. A primeira pregunta que me fixo o patriarcado foi “¿Usted tiene una episiotomía del parto?”, a pregunta está mal formulada, xa que unha episiotomía faise e o que se ten é unha cicatriz… pero o letrado, que non sabe destas cousas “de mulleres”, o que quere demostrar é que eu teño secuelas psicolóxicas derivadas de tal feito para poder así facer desaparecer a credibilidade do meu relato.

A seguinte pregunta alude a miña actividade como “ca-ba-re-te-ra” así o pronunciou aquel avogado que insistía así en que eu xa era unha muller con bagaxe niso do erotismo e do destape, dando a entender que como veño a pedir respecto ou xustiza se eu vounas pedindo e non debería de asombrarme duns tocamentos xa que como muller da vida debería estar máis que acostumada. Díxenlle que o cabaré é algo político e que así o exercía eu, o vello indignouse todo e mesmo pediu axuda á súa señoría para frear aquel atropelo. Nunca pensei que se me acusaría de ser actriz nun tribunal.

Só quen me quería se achegou para saudar, quen non me quería tamén aproveitou a oportunidade de quedar ben

Preguntoume se o termo M.i.l.f.( Mother I'd like to fuck) era unha forma de pornografía, eu díxenlle que lera nun libro que era algo así. Morreu o conto ante a insatisfacción do avogado da parte contraria.

O sala número tres do xulgado parecía o plató dun deses programas nocturnos onde van pasadísimos e falan de calquera cousa.

Mentres eu declaraba sentía as respiracións dos demandados detrás miña, o ruído da xente que agardaba fóra como se aquilo fose unha festa nun iate en Ibiza.

A xuíza non considerou que o meu caso tivese matices de xénero e como dixen non activou ningún protocolo para protexerme (declarar por videoconferencia, acompañamento psicolóxico, evitar a revitimización etc). Ese día volveron os pesadelos nocturnos.

En toda a súa declaración non houbo nin un chisco de remorsos. Nin sequera o remorso de non ter remorsos
Cando lle toca a quenda ao director, cando declara, recoñece que me tocou, pero que en realidade tocaba os meus personaxes para darlles ordes de dirección, ao igual que cando me berraba, non o facía cara a min, facíao cara a María Pita. Di que unha vez me tocou, pero para non caer ao apoiarse en min por detrás cando estaba recostada na cadeira de maquillaxe cos ollos pechados, que me abrazou e me susurrou unha “advertencia” ao ouvido para que ninguén máis a ouvise e eu non pasase un mal rato (que atento!), que me pediu que fose sexy en curvas e sexy en actitude por que era un “programa sexy” e os guións estaban supervisados pola TVG (que é un aval férreo da loita pola igualdade...). Só se decatou de que me molestaba cando lle agarrei a man e a quitei das miñas coxas. Afirma “Pensé que era mejor dejar enfriar el tema y que se le pasaría”.

En toda a súa declaración non houbo nin un chisco de remorsos. Nin sequera o remorso de non ter remorsos. 

A sentenza non recolle como catro testemuñas describiron que había un ambiente de traballo hostil cara a min e cara a algunhas delas durante as gravacións. Tampouco recolle que unha das traballadoras declarou que sufrira acoso verbal de índole sexual por parte do director. A traballadora di que o director lle dixo: “cuando no esté tu novio en casa avísame y te hago una buena limpieza”, a xuíza afirmou que iso non tiña interese neste caso. Non se conta nos trece folios de sentenza que esta rapaza lle parou os pés ao seu xefe e que aínda así se agochaba para evitar todo contacto con el. Afirma que era un baboso e que así llo dixo á xerente da produtora cando llo preguntou na suposta activación do protocolo antiacoso. A xerente recoñece que llo dixo. A sentencia non o recolle.

O protocolo antiacoso presentado pola empresa tiña menos consistencia que o peiteado de Anasagasti nun día de vento.

Declarou un monologuista que fixo as delicias da maxistrada, ai ela, tiñas que vela!, morría coa risa, mesmo a fiscal non era capaz de interromperlle o speech para preguntarlle. A miña cadeira abaneaba polo moito que rían os demandados. Estaría ben que a televisión emitise a cinta do xuízo os venres pola noite para que todo o país rise a cachón. Deste xeito conseguiu distraer a atención sobre os feitos quitándolle ferro ao asunto e inventando frases de telenovela. Finalmente, foi a súa versión a que tivo peso sobre a miña.

A fiscal suxeriu que eu tiña que ter deixado o traballo ou que lle tiña que ter dito ao meu xefe que parara de acosarme, así el decataríase

O gran momento que esperabamos era o da testifical da xefa de maquillaxe, os ruxe-ruxes da vila dicían que a súa versión dos feitos dependía dunha “amnesia selectiva” provocada polo estrés do xuízo, pero eu, que a coñecía por que eramos amigas, nunca pensei que iso puidese ser certo. Non obstante, algo estraño pasou, cando lle preguntaron se xuraba dicir a verdade deulle un ataque de risa e sacudiuse na cadeira. Señoría, este é un momentazo para ver en repetición no vídeo do xuízo.

Dixo que non vira nada. Non o podía crer, ela que o viu claramente, ela que me dixo que eu era unha arisca por rebelarme ante as caricias do meu xefe… ela que me dixo que non sabía como ía facer para pintarme no brazo unha tatuaxe dun mísil que recordara a un pene… ela que na antesala do xuízo lle dixo á xente alí presente unha cousa e logo esa mesma xente viu como declarou outra.

Entendino todo cando me enterei por WhatsApp de que lle duplicaran o soldo a todas as testemuñas que eran traballadoras da produtora coincidindo coa data do xuízo. A maquilladora seica pasou a cobrar 5000 euros mensuais, non sei se será certo, pero de ser así parece que o rímmel vai caro.

A grande sorpresa foi a do encargado de vestiario, un home que desprezaba o director ata o punto de desexarlle a morte e que chamaba á xerente “fregona con patas”. Por aí contábase que o despediran da produtora e que o director, que o recolleu da gabia, convidábao a cear por Madrid. Comentaban tamén nos bares que falaba case semanalmente cunha das avogadas do director. O que non imaxinabamos é que ía ter a valentía de asumir até tal punto que asumiría el os tocamentos no nome do outro. Din que xa volve ter traballiño.

Iria Pinheiro
A actriz Iria Pinheiro. Foto: Paula Pez
As conclusións do proceso foron delirantes, alí déronse cita grandes os slogans do heteropatriarcado: ”El guión no era machista porque estaba escrito por una mujer”; “la ideología machista no es objeto de indemnización”; “la actriz ha aceptado el trabajo, por lo tanto ha aceptado la situación”; “son hechos falsos aunque parcialmente verdaderos”; “el acoso no es constante, por lo tanto no vale”; “no había más que mala química”.

Non vou facer uso do Recurso de Suplicación, non lle vou suplicar ao Patriarcado Xudicial que revise o meu caso

A fiscal suxeriu que eu tiña que ter deixado o traballo ou que lle tiña que ter dito ao meu xefe que parara de acosarme, así el decataríase. Dixo que as versións das testemuñas coincidían...vaia, parece que non escoitou os catro primeiros. Aprendín logo que na xustiza isto vai ao peso, que se catro din unha cousa e seis din outra, gañan os seis por goleada, aínda que non sexan fieis á verdade porque teñen unha relación de dependencia laboral cos demandados, por exemplo.

Non vou facer uso do Recurso de Suplicación, non lle vou suplicar ao Patriarcado Xudicial que revise o meu caso. É o Tribunal de Xustiza de Galicia un reduto feminista? Non vou perder o tempo en averigualo. O meu recurso vai por esta outra vía, pola humana, a que se esforza en transformar as cousas e que iso repercuta positivamente nas demais persoas. Non me arrepinto de ter denunciado, síntome vitoriosa nesta loita, pero coidado amigas, as leis non están feitas para as mulleres e moito menos para as actrices. É urxente relexislar. É moi necesario que se nos acompañe nestes procesos tan longos e intensos. É preciso ter sensibilidade.

Aínda falta esperar a que remate a instrucción da vía penal. Pase o que pase, en realidade isto xa non ter que ver comigo, ten que ver coas demais. Ten que ver con quen está a ler esta crónica da inmundicia.

Audiovisual
¿Dónde están los Harvey Weinstein del arte español?
Las denuncias de la actriz Iria Pinheiro y la artista Carmen Tomé abren la Caja de Pandora en un sector en el que la precariedad alimenta el miedo a denunciar los delitos contra la libertad sexual.

Relacionadas

Feminismos
Mona Eltahawy: “El patriarcado te va a joder, seas de la religión que seas, seas de donde seas”

Mona Eltahawy es una de las voces más importantes del feminismo en el ámbito internacional. Periodista y columnista, escribió una de las obras más importantes para entender a qué se enfrentan las mujeres árabes que quieren romper barreras. El himen y el hiyab (Capitán Swing, 2016) es un manifiesto necesario que pone de relieve la lucha feminista en los países árabes a lo largo de los últimos años, habitualmente olvidada por los medios de comunicación.

Industria textil
#NecesitoRopaLimpia
La Campaña Ropa Limpia ha puesto en marcha un crowdfunding para poder mantener la estructura mínima que requiere su actividad.
62 Comentarios
L-Cobra 19:40 6/10/2018

Forza Iria. Estamos contigo!

Responder
1
36
#24043 17:10 5/10/2018

Xa temos Harvei weinstein galego. O que non temos e xustiza.

Responder
7
38
#24551 20:27 16/10/2018

Hay que ser muy imprudente para soltar semejante basura de titular.

Responder
19
0
#24047 18:38 5/10/2018

😂😂😂😂😂😂

Responder
0
33
#24041 17:08 5/10/2018

Cando vexades a Jose Luis Orta Viñas por Santiago adiante non deixedes de felicitalo.

Responder
6
37
#24021 11:39 5/10/2018

" Tamén contactou coa Asociación de Actores e Actrices de Galicia para denunciar o caso e solicitar amparo legal. A avogada do gremio desestimou acción legais pola “dificultade da proba e que ninguén vai dar a cara por ela”."
A Asociación de Actores e Actrices de Galicia non morde a mano patriarcal que lle permite vivir como deus facendo nada.

Responder
14
30
#24027 14:03 5/10/2018

Evidentemente que nadie va a dar la cara. La mentira es lo que tiene.

Responder
40
14
#24039 17:05 5/10/2018

Esta e a tua oportunidade de dar a cara e contar cal e a tua relación contractual co teu colega das mans largas.

Responder
8
26
#24042 17:09 5/10/2018

Este e estómago agradecido e compañeiro de fechorias.

Responder
4
27
#24020 11:37 5/10/2018

O importante e que agora lle coñecemos e lle poñemos cara. E un mundo pequeno.
http://www.academiatv.es/bio/vinas-orta-jose-luis/

Responder
11
35
Karenina 18:02 4/10/2018

Iria, no entiendo por qué sigues cavando tu propia tumba. Lo estás haciendo muy mal, fatal. Echas mierda de tus propios compañeros, mantienes este discurso victimista aun después de muchas cosas que han pasado que muestran que mientes... No sé, tía. Háztelo mirar, en serio.

Responder
47
26
#24040 17:06 5/10/2018

Di como te chamas e falamos de cavar. Podemos quedar esta mesma tarde.

Responder
9
33
#24058 22:23 5/10/2018

Esta respueste solo la puede ofrecer un paleto.

Responder
34
0
Cristina 24:56 3/10/2018

Estoy actualmente en proceso similar. Lo k más me duele no es la actitud del demandado, sino los paternalismos machistas del sistema y su estupidez apabullante!! Tb estoy tratando el asunto con periodistas... Yo no voy a kedarme callada, nunca, más... Hay k exponer como esta, la justicia de corrompida y falsa!

Responder
36
15
#23944 15:00 4/10/2018

Ánimo en tu denuncia. Y que se haga justicia. La de Iria es falsa.

Responder
43
22
#23965 15:52 4/10/2018

Ti si que deves ser tremendo Compañeiro, en fin

Responder
11
25
#24552 20:29 16/10/2018

Falsa como ela

Responder
18
0
#23964 15:51 4/10/2018

E falou o juiz, falsa diz? Serás pertencente á Manada?

Responder
0
47
#23994 22:04 4/10/2018

Aquí todo o que opina distinto ca ti é dunha "manada".

Responder
31
16
#23985 18:47 4/10/2018

Xa falou a xuiza. Veña pa casiña.

Responder
27
18
#24052 20:48 5/10/2018

Isto e España, tolo fascista. A xuíza do Opus ve a violación con bos ollos.

Responder
0
24
#23981 18:34 4/10/2018

O di a sentenza. Así que a calar. Veña ciao.

Responder
30
18
Eva Castro 22:51 3/10/2018

O jefe/macho/opresor/abusador goza da protección da xustiza patriarcal...está claro. O medo de moit@s subordinad@s e a camaradería dos da súa caste.
Por probados q estén os feitos.
Iria xa sabía a qué se enfrentaba e ainda así foi adiante.
Todo un exemplo de dignidade.
Seguiremos adiante.

Responder
16
36
#24019 11:35 5/10/2018

http://www.academiatv.es/bio/vinas-orta-jose-luis/

Responder
6
30
#23892 19:31 3/10/2018

Que algo non sexa considerado delito non quere dicir que non sexa reprobable. Denunciar este tipo de situacións conleva dor e máis dor. Grazas pola túa valentía Iria, e por coidar así de todas. Ánimo.

Responder
12
30
#23861 11:16 3/10/2018

Que exemplo Iria. Iso si. Se pagan o que pedias enton "pelillos a la mar" e que loite otra.

Responder
43
14
#24011 11:19 5/10/2018

¿Ti es o encargado das felaciones? Da a cara cobarde.

Responder
10
26
#24031 15:21 5/10/2018

¿Encargado das felacións? Menuda mensaxe machista de abusador opressor.

Responder
0
29
#24054 20:53 5/10/2018

Tontolaba, cóntanos como e machista felar.

Responder
2
0
#23845 23:13 2/10/2018

Iria mucha fuerza. Ya sabes que la negación d los hechos permite al agresor invisibilizar todo tipo de violencias. Normalizar la violencia es lo habitual. Callarse y negar. Eres el vivo ejemplo de lo que se debe hacer.
Gracias por actuar. Y sí somos muchas invisibles...

Responder
33
37
#23899 21:20 3/10/2018

Qué violencia. No hubo violencia. Ni acoso. Ni asomo. Lo dice la sentencia. Y tb TODOS los testigos de Iria. Poneros para arriba o para abajo pero los hechos son los que son. No hubo nada. Solo las ganas de esta presunta actriz de abanderar una causa a la que está insultando.

Responder
37
20
#24053 20:51 5/10/2018

¿Os teus fillos tamén serán violadores coma o seu pai?

Responder
0
32
#23843 22:37 2/10/2018

Se dice que ofreciste a la parte demandada evitar ir a juicio si te daban pasta...¿Por qué no lo aclaras? Es que acaso tiene precio tu dignidad???

Responder
45
21
#23901 21:28 3/10/2018

Esa parte no le interesa y la omite... por cierto bien poco vale su dignidad .... primero fue el director y la productora, después los médicos y enfermeras que están el los paritorios, ahora sus propios compañeros y testigos y para finalizar hasta hecha mierda a la jueza y fiscal que por cierto eran mujeres ambas.... de verdad iría, pide ayuda porque la necesitas... deja ya de repetir lo mismo porque por mucho que repitas y escribas no se va hacer verdad porque tú estás mintiendo y lo sabes....

Responder
47
11
#23993 21:18 4/10/2018

"Eran mujeres ambas". A parvada de turno. Vai facer primeiro de feminismo, anda, a ver se aprendes os rudimentos da ciencia.

Responder
0
36
#23995 22:06 4/10/2018

Primeiro de feminismo...isto non é feminismo non vos engañedes. Isto é trapallada.

Responder
30
7
SomosUmMilhãoÍria 15:46 4/10/2018

Isto que escreves é pago por quem? Assim semelhas um machista. Ela denunciou e nós um milhão com ela

Responder
2
26
#23982 18:36 4/10/2018

Castellano por favor. Gracias.

Responder
0
9
#23828 19:33 2/10/2018

Iria é de dicir que con este artículo consijeches faserme rir. Aljo que non fixeches en ninjunha das tuas actuasions. Eu som o diretor e poñoche na rua o dia un. Menos mal que tiñas a David A. Para darche "traballiño". Di bastante dd ti que poñas.a parir a grandes profesiinais que si destacan nos seus departamentos. Pero o dito.. A primeira ves que rin contigo. Fai outra xira a ver...

Responder
46
39
#24044 17:16 5/10/2018

¿Grandes profesionais? Mira que hai pailáns soltos na ficción galega. Vendédevos por catro euros. Vaia currículum de merda que ten o dos tocamentos.

Responder
2
31
Patricia 19:32 3/10/2018

Detrás do teu humor e da túa simpatía só hai covardía. Ou cres que esta persoa está calumniando gravemente a outra -ninguna gracia, a menos que sexas un descerebrado, deberías estar indignado e non tan por enriba da situación con chistes parvos- ou...no segundo caso, que para min é o evidente, xa non teño nin adxectivos.

Responder
9
29
#23894 20:29 3/10/2018

Pois mira no María Moliner.

Responder
27
11
#23859 11:00 3/10/2018

Cuánta cara hay que tener! Ojalá se haga justicia para que tanto pensamiento tan poco humano pueda ser tachado. No se habla de si ella, sus compañeros, el director, o los de producción hacen un buen trabajo en su campo, se habla de derechos, de respeto, de que la verdad salga a la luz y aunque hayan muchos que intenten ocultar esa verdad por su propio beneficio por medio de la manipulación, ella no está sola, repito, NO ESTÁ SOLA.

Responder
16
32
#23895 20:33 3/10/2018

Ella si habla de sus compañeros y de que necesitan "venderse" pqra trabajar. Piensa el ladrón... a ver si tenemos orejas para todo y no solo para lo que nos interesa.

Responder
36
11
#24045 17:17 5/10/2018

Vendido. Covarde.

Responder
3
27
#23822 18:44 2/10/2018

Moitas gracias, Iria!
E tranquilas, amigxs sa farándula, a todo porcx lle chega o humano ke o pape!
Somos moitas Irias (e estamos ppr todas partes!)

Responder
20
35
#23825 19:22 2/10/2018

Espero que no. Con una llega. Ajajjajjaja

Responder
35
14
#23817 17:43 2/10/2018

Moita forza Iria! demostraches un gran valor dando este paso tan importante, serás un exemplo a seguir por moitas. Toca seguir loitando! (E sempre coa cabeza alta) Moitas grazas!!

Responder
19
32
#24056 21:01 5/10/2018

Canto covarde xunto.

Responder
0
27
Mujer y feminista 16:52 2/10/2018

Es una vergüenza que ante una denuncia falsa en que se pone en duda la actuación de los tribunales en que Juez y Fiscal son mujeres, se apele a denunciar justicia patriarcal.
La sentencia es muy clara: no ha habido acoso. En vergonzoso que se siga haciendo eco a denuncias falsas que aunque estadísticamente son muy pocas, haven mucho daño a las mujeres, a todas las mujeres víctimas y difundir este artículo atenta contra el honor y dignidad de los denunciados, los testigos, y todos los operadores jurídicos.
A pie de articulo se hace mención a que no se admiten comentarios insultantes, amenazantes, etc. Se está publicando una infamia, faltando a la verdad y vulnerando derechos fundamentales de muchas personas.

Responder
49
30
#24055 20:57 5/10/2018

Covarde e mentirán marichulo.

Responder
0
31
#23808 16:07 2/10/2018

De verdad , eres patética ... por eso estabas escribindo durante o xuicio, e hasta che chamaron a atención cando estabas co móvil.... atreves-te a mentir nun xuicio e ahora como último recurso tratas de desacreditar os teus propios testigos chamados por ti e a propia xustiza. Faino mirar iria que che fai falta.

Responder
46
31
#23804 15:35 2/10/2018

Jajajaja A chorar a Cangas! Y la que se te viene encima por mentirosa va a ser de traca. Qué risa

Responder
41
25
Carme Freire Cruces 13:38 2/10/2018

Grazas Iria pola esperanza e a forza que nos contaxias. Aqui estamos para as referentes coma ti, por se nos precisas tamen. Apertas fondas

Responder
23
31
#23787 13:17 2/10/2018

Que asco, moitas grazas polo testimonio Iria e moita forza.

Responder
18
33
#23785 12:48 2/10/2018

Absolutamente demencial, falso, oportunista
Iría que horror!

Responder
40
4
Jose. 12:10 2/10/2018

E unha vergoña. Fixeches moi ben en denunciar, polo menos valeuche para desenmascarar a xentuxa que che ofreceu apoio.

Responder
16
31
#23776 11:48 2/10/2018

Absolutamente demencial. Ánimo, Iria. E noraboa. E grazas ♡♡♡

Responder
14
30
#23788 13:20 2/10/2018

Moita forza!!

Responder
11
31
#23838 22:02 2/10/2018

Animo

Responder
8
30
Carmeliña 21:59 2/10/2018

Ánimo iría estamos con Tigo non hai maior maior desprecio q non dar aprecio ti sempre cosa cabeza alta Bicos e un abrazo

Responder
6
29
#23998 23:28 4/10/2018

Pois para non facer aprecio vai de blog en blog

Responder
31
3

Destacadas

Laboral
Cientos de personas salen a la calle para apoyar el final de la huelga de las Kellys de Ibiza

Las camareras de piso de Ibiza y Formentera, convocadas por CGT, han parado durante 48 horas para pedir una regulación de su carga de trabajo, el reconocimiento de las enfermedades laborales relacionadas con su profesión y la jubilación anticipada.

Alemania
Educar contra el nazismo

El currículo educativo de Alemania obliga a enseñar en las aulas de forma extensa qué ocurrió en la época de Adolf Hitler, cómo se forjó el antisemitismo y el papel de los nazis durante la II Guerra Mundial.

Movimientos sociales
El mundo de abajo crece en silencio

Los mundos nuevos nacen por contagio y por necesidad, sin seguir las instrucciones de los manuales partidarios, ni las recetas predeterminadas de viejos o nuevos líderes.

Violencia machista
Las activistas africanas reclaman un internet libre de violencia contra las mujeres

El entorno digital se mueve entre un nuevo espacio para que las mujeres reclamen sus derechos o un lugar en el que se reproducen las viejas discriminaciones.

Brasil
Las causas políticas detrás de los incendios en el Amazonas

Desde hace semanas, la región tropical más grande del planeta está en llamas. Entre enero y agosto, el número de incendios ha aumentado un 145% en comparación con el mismo período en 2018.

Últimas

Medios de comunicación
Vázquez Montalbán, periodista

Escribir deprisa, masticar despacio. El periodista Manuel Vázquez Montalbán (Barcelona, 1939-Bangkok, 2003) sigue siendo una referencia en el periodismo popular y en el discurso de la izquierda política no dogmática y zumbona. Su obra periodística, que fue compilada en 2011 por la editorial debate, y la reciente reedición de su ‘Diccionario del Franquismo’ son el pretexto para recuperar fragmentos de reportajes y crónicas que marcaron su tiempo y nos permiten mirar al nuestro con mucha menos ira y algo de tino.

Palestina
Asentamientos israelíes, ciudad de vacaciones

El turismo en los asentamientos ilegales de Cisjordania promovido por el Gobierno israelí y empresas como Airbnb, Booking, TripAdvisor y Expedia perpetúa la expansión de las colonias y contribuye a normalizar la ocupación en Palestina.