Municipalismo
Abanca Riazor, un nome que escoce

O Estadio Municipal da Coruña chamaráse até 2025 Abanca Riazor. Un gol simbólico que exemplifica os límites do poder dos ‘concellos do cambio’

Abanca Riazor. O Estadio Municipal de Riazor co nome que levará ata 2025
O Estadio Municipal de Riazor co nome que levará ata 2025 Pablo Santiago
Galiza

publicado
2017-09-13 08:45:00

“ Non somos mercadorías nas mans de políticos e banqueiros”, berraba o 15M, predecesor da victoria, en xuño de 2015, dos ‘concellos do cambio’. Dous anos máis tarde o goberno municipalista da Marea Atlántica concedeu ao Deportivo da Coruña a posibilidade de que, mediante un acordo financeiro con Abanca necesario para a supervivencia do clube, o Estadio Municipal de Riazor pase a denominarse, até 2025, Abanca Riazor. O Concello aforra co acordo aproximadamente seis millóns de euros en mantemento e reformas no estadio ás que se comprometeran gobernos anteriores, ademais de obter outras contraprestacións menores.

frustracións
Seguramente o nome do campo dun clube de fútbol de primeira división sexa o lugar do municipio máis nomeado nos medios de comunicación nacionais e internacionais

A nova é indixesta para os sectores máis achegados a Marea e xera algunhas análises críticas, coma sinalar o acordo coma un acto de covardía. Teñamos presente que o nome do campo dun clube de fútbol de primeira división é seguramente o lugar do municipio máis nomeado nos medios de comunicación nacionais e internacionais. E que moitas das participantes e simpatizantes de candidaturas electorais como a coruñesa son persoas comprometidas con causas como a banca ética e a economía solidaria, loitas contra a especulación financeira ou as plataformas de afectadas pola estafa das preferentes. Non nos sorprende que a nova provoque frustracións e reaccións airadas. Así e todo, convén fuxir de lecturas maniqueas que, aínda que comprensíbeis, aportan pouco para entender e transformar mellor unha realidade que é, coma todo feito humano, enormemente complexa e contraditoria.

O simbólico importa

No marco das políticas de impulso ao consumo consciente en Barcelona ten lugar unha nova actividade, a Feira de Nadal do Consumo Responsábel e a Economía Solidaria. Desde hai dous anos o principal espazo público da cidade —Plaça Catalunya— vese ocupado por postos e actividades que fomentan outro modelo económico.

Nos anos anteriores á chegada ao goberno de Barcelona en Comú, a praza era ocupada cada Nadal por unha pista de xeo, un exemplo paradigmático dun modelo de ocio consumista, contaminante e clasista (o acceso á pista era de pago). A nova proposta, ben diferente, mantense malia as fortes presións mediáticas na súa contra. Non sendo menor a importancia efectiva da feira, pola que pasan máis de cen mil persoas cada ano, é moi destacábel o seu valor simbólico: a que tipo de actividade concede un goberno o espazo máis importante da cidade nunhas das datas máis sinaladas do ano. Reforza a análise o pequeno orzamento da feira, arredor dos cen mil euros anuais. Namentres, a axuda municipal ao Circuito de Montmeló seguía sendo de 2,5 millóns de euros (2016). Por moito que o apoio económico ao circuito fose reducido a case a metade no primeiro ano da nova alcaldía, e por moito que a intención do goberno sexa a de seguilo reducindo paulatinamente malia a presión dos lobbies, a comparación é impactante.

Non se trata de minimizar ao simbólico as posibilidades dun goberno municipal. En campos como a transición enerxética ou a economía solidaria as accións en Barcelona transcenden o terreo do divulgativo, con investimentos en catro anos de 130 e 24 millóns de euros respectivamente. O obxectivo da feira consiste en destacar a importancia do simbólico a través dun exemplo positivo. Como o que representa a cesión do goberno coruñés do seu lugar no palco VIP de Riazor a entidades sociais da cidade.

Unha lenta partida de xadrez

A miúdo as propostas electorais pecan de exceso de épica nas súas mensaxes, como exemplifica aquel lema de “Vai subir a marea para mudalo todo”. E daqueles pos veñen agora estas lamas en forma de frustracións e desenganos.

Malia a declarada receptividade do goberno coruñés, o único avance que se coñece en promoción de alternativas como a banca ética é divulgativo

Podemos agardar que se vaian freando algunhas políticas, como as subvencións públicas ás carreiras de Fórmula 1; que se teñan que asumir outras, coma o caso do nome do estadio na Coruña u a celebración do Mobile World Congress en Barcelona; e que se implementen outras innovadoras como algunhas das citadas anteriormente. Mais non é realista que se poida “mudar todo”, e menos en pouco tempo.

No municipalismo e á súa relación coa banca destacan políticas como as multas de Barcelona á grande banca por manter fóra do mercado pisos baleiros. En promoción de alternativas como a banca ética, no caso coruñés, malia a declarada receptividade do goberno, o único avance que se coñece é divulgativo, e consiste na inclusión da temática na oferta de actividades divulgativas municipais. Concellos como Donostia ou Barcelona demostran que é posible ir máis alá, contratando créditos á cooperativa de banca ética Fiare por valor de varios millóns de euros. Mais hai que incluir na análise que as limitadas capacidades dos bancos con valores impídenlles estar en todas as frontes, como argúe o Concello da Coruña explicando que tentou sen éxito a participación de Fiare, Triodos e Caixa Rural nun concurso público.

Expectativas realistas

Na Coruña unha grandísima parte da sociedade local sinte os intereses do Deportivo coma propios, polo que unha posición ríxida “contra o Dépor” podería supor un elevado custe electoral que poría en risco logros como a renda social municipal ou as novas políticas de vivenda social. Seguramente resulta moito pedir para un goberno novo e en minoría liderar batallas coma a que nos ocupa sen o apoio e a presión de medios de comunicación potentes que poidan trasladar outro relato, sen alternativas bancarias á altura (malia o esperanzador crecemento da banca ética nos últimos anos), e sen axentes sociais capaces de incidir nos grandes debates. Lembremos que rara vez alguén cuestiona con forza na cidade a actual cesión pública do estadio ao Deportivo por 50 anos ao prezo simbólico dunha peseta anual.

Poderíamos aplicar un dito que se di nestas terras: “As milagres, a Caión”. Porque, como mostra este exemplo, gañar algúns gobernos locais non é, nin moito menos, gañar o poder. E para poder afrontar con garantías de éxito retos maiores fai falta seguir avanzando posicións en todas as frontes: cultural, organización social, alternativas socioeconómicas, e tamén no poder político. Porque toda mudanza é, por si soa, condición necesaria mais non suficientes dos cambios profundos ás que aspiran as propostas transformadoras. Por todo isto as expectativas razoábeis, a paciencia e a perseveranza son ingredientes imprescindíbeis para non caer en tentacións como o desánimo e a desesperanza. Incluso cando toca “tragar sapos” indixestos como o de Abanca Riazor. Que, para que negalo, proe.

Relacionadas

Municipalismo
La frontera del padrón

Las dificultades para empadronarse restringen el acceso a derechos básicos y servicios públicos.

Municipalismo
Crisis del municipalismo democrático
Málaga Ahora ha demostrado que es posible la presencia en la institución practicando democracia radical mediante acuerdos por consenso
0 Comentarios

Destacadas

Hostelería
El ‘simpa’ más grande del mundo

Solo en el primer trimestre del año, los trabajadores de los servicios de restauración, salud, cuidado de personas, comercio y protección y los vendedores no han cobrado 380.800 horas extra, según los datos del INE.

Vivienda
Ocho bloques de viviendas para luchar contra la especulación

Edificios del centro de Madrid se unen para evitar las expulsiones de viviendas en alquiler que luego se destinarán a uso turístico.

Violencia policial
Ya se conoce qué agente disparó la bala de goma por la que Roger Español perdió un ojo

El agente responsable del disparo de una bala de goma que hizo perder la visión en un ojo a Roger Español durante el referéndum catalán del 1 de octubre de 2017 ha sido identificado.

Fronteras internas
Denuncian indicios de un nuevo caso de torturas en el CIE de Aluche

Un interno del centro de internamiento para extranjeros de Aluche ha denunciado que la noche del 27 de abril, mientras dormía, un policía le golpeó en la cara “con un objeto”.

Memoria histórica
La página borrada por la Universidad de Alicante y el ‘peligroso’ oficio de historiador
2

Pretenden que en la profesión de historiador actuemos con miedo y con pies de plomo, no sea que vayamos a ofender a la gente. Mal camino si elegimos ese para la libertad de investigación y de expresión.

Infancia
Pediatras recuerdan que su deber es informar ante un caso de posibles abusos

La Asociación Española de Pediatría de Atención Primaria recuerda que los profesionales siguen los protocolos marcados cuando atienden casos de abuso infantil y muestran su apoyo a la pediatra Narcisa Palomino.

Últimas

República
Una nueva consulta republicana tomará el centro de Madrid el próximo 22 de junio
¿Monarquía o República? Un nuevo referéndum popular tomará el centro de Madrid el próximo sábado 22 de junio, en una jornada cuyos organizadores presentan como un acto reivindicativo hacia un proceso constituyente en el que las mayorías sociales puedan “decidirlo todo”.
Movilidad
La comunidad educativa exige al nuevo Ayuntamiento que no cierre Madrid Central

Asociaciones de madres y padres han defendido que la zona de bajas emisiones ha tenido buenos resultados y entra dentro de sus reclamos de colegios sin humos y por una ciudad más limpia y amable.

Humor
Propuesta sensata

Tercera entrega de las colaboraciones especiales de Mauro Entrialgo con El Salto.

Transexualidad
No sé si soy un hombre o una mujer
El binarismo es un concepto muy amplio que atiende a la forma que tenemos de organizar el mundo
Movilidad
¿Dejará Almeida fumar a la infancia madrileña?
2

Quien, por acción u omisión, permite que la población respire aire tóxico atenta contra la salud.

El Salto Radio
[Podcast] La Subterránea#7: Muros como abismos
En la séptima edición de la Subterránea exploramos los muros que componen nuestras sociedades. Muros de cárceles y digitales que nos separan.