Partido Popular
A Xunta pagou 120.000 euros para unha festa en Suíza dunha asociación que preside un cargo do PP

A festa inspirouse no estilo untuoso do fraguismo. Lacón con grelos, viño e queimada para mil persoas, as que cabían no pavillón Sporthalle Unterrohr de Zúric, á beira do río Limmat. A cea amenizárona un par de grupos de música tradicional, a orquestra París de Noia e o presidente da Xunta, Alfonso Rueda, que, xunto co seu conselleiro de Emprego, autorizaron o gasto de 120.000 euros de diñeiro público para pagar as actuacións dos artistas, ademais das viaxes e as dietas. O evento organizárono a medias a Misión Católica de Lingua Española e As Xeitosiñas, unha asociación de emigrantes galegos e españois controlada desde hai anos por José Gil Doval, unha figura fundamental do Partido Popular na diáspora.

Gil Doval leva décadas, polo menos desde o segundo goberno de José Luis Rodríguez Zapatero, sendo unha das pedras angulares para o voto emigrante da dereita española no exterior. De feito, nunca o ocultou. Baixo as ordes de Ana Pastor, foi nas listas do PP por Pontevedra coas que Mariano Rajoy perdeu por segunda vez contra Zapatero. Con todo, tras o descalabro electoral da esquerda en 2011 e a maioría absoluta do galego, a carreira do seu paisano José Gil Doval no PP disparouse: representante do PP no exterior, presidente do PP en Suíza e vogal da executiva do PP en nome dos emigrantes. 

Para entender a dimensión do poder da súa figura fan falta dous datos máis. Nas últimas eleccións, o censo electoral galego contaba con 476.500 votantes no exterior, unha das diásporas máis grandes de Europa. Isto equivale aproximadamente a un 17,7% de todo o electorado galego, case 1 de cada 5 votantes galegos vive fóra do Estado español. Con ese pozo de votos e unha rede histórica de centros galegos e asociacións con influencia política por todo o mundo, a figura de partido de Gil Doval é decisiva na orientación do voto CERA. E niso a póla galega do PP e, concretamente, Mariano Rajoy, Alberto Núñez Feijóo e Alfonso Rueda teñen centrado moitos esforzos. Neste caso, tamén con diñeiro público.

Baixo o paraugas dunha asociación disque cultural chamada As Xeitosiñas, o PP garántese a atención de miles de persoas —votantes— no exterior en eventos pagados parcialmente con diñeiro público, vestidos como gastronómicos e tradicionais, pero polos que desfilan os altos cargos do partido e as súas órbitas. De feito, o propio presidente da Xunta acudiu varias veces a ese mesmo centro cultural con diferentes pretextos, pero sempre cunha partida orzamentaria baixo o brazo.

A pesar de todo, a Xunta preferiu non contestar ás preguntas de O Salto en relación cos notorios vínculos da asociación co PP e o contrato que a Xunta deu a dedo para financiar o seu evento: “A Xunta de Galicia organiza actividades no exterior de forma habitual en colaboración con entidades galegas de diferentes partes do mundo e procura en cada momento levar as actuacións de cultura galega que se consideran máis axeitadas en función da colectividade no país, tratando de complementar a propia actividade de carácter cultural que xa desenvolve de forma cotiá”, explican fontes da Consellería de Emprego, Comercio e Emigración.

Aínda que non é o máis relevante concluír se a orquestra de variedades París de Noia, convertida nun negocio millonario polo defraudador Ángel Martínez Pérez, “Lito”, representa os valores actuais da cultura galega, si convén aclarar que o contrato de 120.000 euros, adxudicado a dedo pola Xunta, foi parar ás arcas da empresa Dotbeat, alegando a exclusividade de acceso a esta orquestra e a un pequeno grupo de música tradicional chamado Pelepau.

Porén, a propia orquestra vehiculiza as súas contratacións a través doutra sociedade chamada Gestionarte. Dotbeat, pola súa banda, está controlada por Patricia Hermida, unha das empresarias musicais que, nos últimos anos, especialmente coa chegada de Alfonso Rueda, se foi achegando á Xunta de Galiza tras chegar á dirección da Asociación Galega de Empresas Musicais (AGEM). 

É desde alí que se está trazando un presunto plan estratéxico para un sector no que a maior parte do diñeiro público se reparte discrecionalmente, chegando incluso a partidas millonarias para empresas creadas da nada, pero próximas por vínculos familiares co Partido Popular, como desvelou esta redacción hai apenas un ano.