Música
DADGA: “Un dos nosos obxectivos é que a xente nova goce coa nosa música”

A música tradicional galega goza de boa saúde e segue a ser interpretada por xente xoven. Este é o caso de DADGA, un grupo de mozos e mozas galegos que se adican a difundir a nosa música popular.

FNL Vigo_3
Actuación de DADGA no Festival Nun Local. Raúl Novoa González

publicado
2019-02-10 11:30:00

María Jorge, María Carpente (violíns), Hugo Franco (guitarra) e Claudia Franco (voz e pandeireta) forman DADGA. O seu nome ven dunha abreviación da afinación da guitarra (DADGAD, co sistema de notación musical anglosaxón). Levan tocando xuntos desde 2012, mais fixeron o seu primeiro concerto no Festival Nun Local de 2017

Antes de subir o seu álbum a YouTube estiveron en China, México, Escocia, Estados Unidos e Catalunya, lugares onde entraron en contacto con diferentes músicos do panorama folk internacional e difundiron a música galega. Agora, poderemos escoitar o seu novo álbum en diferentes salas por toda Galiza, contaxiándonos con ese “bo ambiente” que transmiten cando tocan. Falamos cos irmáns Hugo e Claudia para coñecelos e saber un pouco máis desta nova onda do folk.

De onde sae a idea de xuntarvos?
Hugo: Do San Simón Fidelcamp, que o organiza meu pai, alí fixémonos todos colegas. Tocamos un par de temas xuntos e a cousa funcionaba… E até agora.

Subíchedes en decembro a YouTube o voso novo álbum. Que evolución atopades desde que vos xuntáchedes?
Hugo: Arrancamos con composicións miñas ou melodías tradicionais sinxelas. Despois veu xa o de compor temas xuntos, tamén con María. Como curiosidade, gravamos o disco todos xuntos á vez. Caracterizámonos por ter unha conexión entre nós ao tocar e tamén co público. Gravamos o disco igual que como tocamos.
Claudia: Ademais facemos arranxos a temas tradicionais que vou seleccionando eu. Aporto sobre todo a letra, mais vemos que nos vaia ben a todos. Arranxamos esas cancións a partir dunha choiva de ideas entre todos e vai tomando forma.

Se tirasemos un pouco máis polo de aquí, chegaría unha onda de xente nova ao folk

Como é exactamente a forma de composición e elección deses temas tradicionais?
Claudia: Son adaptacións de canción antigas mantendo as súas raíces, é dicir, collemos a canción antiga e mantemos os adornos de voz característicos das vilas e aldeas onde se tocan. O problema aquí e que os rexistros que hai non son exactos. As columnas respéctanse, mais modernizánse e xogamos coas estruturas libremente.
Hugo: Non son puramente tradicionais, mais digamos que un gaiteiro desa zona recoñecería a canción. Os nomes son topónimos das zonas onde se tocaba. A Xota de Folgoso, por exemplo, é característica de Folgoso do Courel. A inexactitude á hora de trasladalo prodúcese porque a música popular tampouco se interpreta sempre igual nas aldeas, entón os rexistros nunca son exactos ás formas tradicionais ao 100%.


E por que un grupo de xente nova coma vós decide facer un grupo de música tradicional galega?
Hugo: Claudia e mais eu sempre estivemos na escena folk, polo meu pai. María e Marina uníronse máis tarde e descubriron o xeitosa, espontánea, doada e satisfactoria que é esta música. Entón pensamos todos: “Foder, ten que haber algo de xente nova neste mundo”.

Credes que está en perigo a música tradicional galega?
Claudia: Penso que actualmente está vivindo un auxe, xa que diversos grupos se están a animar a facela, con outros estilos musicais, quizais.
Hugo: E con sorte iso comeza a chegar á xente moza. Poderíamos dicir que ese é o noso obxectivo; que a xuventude goce coa nosa música e vexa nela un punto común de diversión e de escoita como calquera outra. É unha música perfectamente doada para enganchar á xente nova. Ademais é unha música moi fácil de bailar e de pillarlle o ritmo. É unha música moi exportable.

Aínda así, farían falta máis grupos novos?
Hugo: Iso traenos competencia (risas), mais si, cantos máis sexamos mellor. Se a xente tirase un pouco máis polo de aquí da casa, quizais de verdade chegaría unha nova onda do folk na xente nova.

Sendo música folk e tradicional galega, incorporaredes gaitas ao grupo nalgún momento?
Claudia: Por agora non, o formato tal e como está funciona ben. Usamos principalmente cordas, algo de percusión e voz.
Hugo: O caso é que as melodías que tocamos veñen da gaita. Case todo o repertorio de violín tradicional galego está ligado á gaita.

Estamos abertos a colaborar con outros artistas, mesturar xéneros e facer novas estruturas con influencias diferentes

Ultimamente vemos como a música electrónica influencia diversos estilos musicais, desde o rock ata o hip-hop. Pode acontecer unha mistura da música electrónica co folk?
Hugo: Si, de feito xa hai grupos que o están a facer. A min paréceme algo xenial todo o que sexan avances para a música. Pode ser un enganche para a xente nova e mantendo as raíces.

Cal é o factor diferencial que tedes para enganchar á xente xoven?
Claudia: Falando musicalmente, os arranxos, mais a conexión que temos entre nós nótase nos concertos. Somos todos amigos. Ese bo ambiente chégalle á xente.


Falando de influencias, cales son as vosas máis claras?
Hugo: Cada un por separado escoita cousas diferentes. No estilo folk os nosos Mestres da escola tradicional de aquí foron a primeira influencia que tivemos, coma Berrogüetto ou Riobó. A nivel internacional Alasdair Fraser, Natalie Haas ou Chris Thile, tamén bastante do panorama escocés, catalán e mexicano.
Claudia: Sí, logo a música que escoitamos individualmente tamén xoga un papel importante. Cada un escoita música moi variada coma o reggae, trap, soul, música de autor, etc.

Viaxachedes xa polo mundo difundido a vosa música. Cal é o fin destas viaxes?
Hugo: Fai nada fomos a Escocia, ao North Atlantic Fiddle convention, que é unha convención a nivel internacional de violín. Iso foi como xogar no Camp Nou, estaban alí os máis grandes do panorama do folk e tocamos con eles as cancións galegas. Logo en México, China, Estados Unidos ou Catalunya fomos a difundir a nosa música. Sorprendeunos que en México se tocaba a música folclórica que soa en Europa, pero están influenciados tamén pola súa tradición.
Claudia: Ademais estamos abertos a colaborar con outros artistas, mesturar xéneros e facer novas estruturas con influencias diferentes.

Védesvos adaptados ao novo modelo de negocio do streaming con multinacionais coma Spotify ou YouTube?
Hugo: Sí, e adaptarnos aínda máis é unha tarefa pendente. Nós sacamos primeiro o CD en formato físico para poder agasallarllo á xente alá onde fomos e que nos coñecesen. Despois, subimos todas as cancións a YouTube.

E por último, novos proxectos en mente? Pode ser o festival de Ortigueira un obxectivo?
Hugo: Por agora ir pechando datas de concertos e darnos a coñecer nas radios e televisións, que a xente coñeza o noso traballo dos últimos anos. En canto a Ortigueira, oxalá! Imos todos os anos e sería incríbel poder tocar alí!

Relacionadas

Culturas
Citas autoxestionadas para un verán cultural
Non reciben cuantiosas subvencións e tampouco teñen lugar nas urbes galegas. Repasamos algunhas citas estivais fora dos circuítos convencionais.
Periodismo
La Línea no prohíbe el reguetón pero el asunto se convierte en noticia viral

La supuesta prohibición publicada por medios estatales ni afecta a la totalidad del municipio ni a la totalidad de la feria local. El bando municipal no hace mención al reguetón ni extiende la medida más allá de las calles y plazas del centro de la localidad gaditana durante el domingo rociero, día grande de la festividad.

Educación
La música con sangre tampoco entra

Treinta años después de mi atormentado pasado en el conservatorio, mi hijo de siete años me ha hecho cuestionarme si las cosas han cambiado o no

0 Comentarios

Destacadas

Laboral
Las kellys llaman a la primera huelga de camareras de piso en Baleares

Camareras de piso de Ibiza y Formentera han decidido en una asamblea celebrada este lunes convocar una huelga de dos días en agosto. Piden regular la carga de trabajo de manera urgente para evitar riesgos innecesarios para las 6.000 trabajadoras empleadas en este sector en estas islas.

Literatura
“Hoy a las mujeres gordas se les permite contar sus propias historias”

La escritora Sarai Walker aborda en Bienvenidos a dietland dos cuestiones importantes: una sobre el cuerpo y otra sobre la ira de las mujeres

Literatura
“Europa no ha perdido su memoria sino su sensibilidad”

En Una vez caminé sobre la suave hierba la escritora austriaca Carolina Schutti propone, con un estilo intimista y sutil, una historia de identidad y desarraigo, un pulso por recuperar la memoria negada. La protagonista se llama Maja, pero podría llamarse de cualquier modo y estar en cualquier sitio.  

Venezuela
El ocaso de la insurrección de Guaidó

La reciente visita de la Alta Comisionada de las Naciones Unidas para los Derechos Humanos, Michelle Bachelet, y el avance de las negociaciones en Noruega han dividido a la oposición venezolana. Mientras tanto, una vez disipada la amenaza de una intervención militar, Maduro debe enfrentar los graves problemas internos y las corrientes chavistas críticas con su gobierno. 

La Rioja
Desacuerdo entre el PSOE y Podemos en La Rioja
El gobierno de La Rioja sigue bloqueado tras una reunión in extremis entre Podemos y PSOE la víspera de la nueva votación ¿Qué ha pasado en La Rioja?
Biodiversidad
Apicultura intoxicada: agricultura, biodiversidad y plaguicidas

Es indispensable escuchar el reclamo de las organizaciones ecologistas que piden el compromiso político de todas las formaciones para reducir al 50% el uso de plaguicidas en 2023.

Últimas

Violencia machista
“Violencia intrafamiliar” y memoria del olvido

Mi padre era un monstruo, pero era un monstruo del franquismo. Era la reproducción “intrafamiliar” de la dictadura: el poder único e incontrolado de un macho, inculcado, aplaudido y avalado por el sistema político-social.