En Marea
"Construímos un movemento amplo e transversal, por que imos dar pasos atrás?"

Entrevistamos ao actual portavoz de En Marea no Congreso dos Deputados nun momento no que se están a producir debates de fondo no seo da confluencia galega


publicado
2017-08-02 15:06

Antón Gómez-Reino, Tone, é portavoz de En Marea no Congreso. Nos últimos anos percorreu, como moitos outros e outras, o camiño dende os movementos sociais á política institucional. Comentamos con el un proceso político en continuo cambio, nun momento no que —por primeira vez en tres anos— non hai convocatorias electorais inminentes. No contexto, ademais, dun convulso proceso de construción orgánica de En Marea, que en xullo celebrará un Plenario que pode ser determinante para a súa definición.

Parece que dende as eleccións xerais ás confluencias cústalles marcar a axenda política. Como se recobra ese impulso?
Levar a iniciativa ten que ver con saber poñer en valor a acción política desenvolvida naqueles espazos nos que gobernamos. Tamén é importante facer valer a corrupción cero, que conseguimos construír institucións municipais limpas. E nos lugares nos que estamos na oposición, sinalar os problemas e presentar alternativas. Fomos e somos elemento de ruptura (xeracional, cultural, política). O desafío é complementar esa enorme capacidade para vestir o descontento con sermos forzas que debuxan un novo escenario e son capaces de levalo a cabo. A moción de censura foi un bo exemplo deste movemento paralelo. Denunciar e enunciar. Sinalar e propor. Censurar e construír.

Serviu para algo a moción de censura?
Non conseguimos o obxectivo fundamental, botar a Rajoy, pero avanzamos na parte propositiva imprescindible para ese obxectivo: debuxar un goberno alternativo, as políticas que encetaría e a correlación de forzas que o podería formar.

Tamén decreceu nos últimos anos a mobilización nas rúas. Como se pode recuperar? 

Nós, como xeración política, sabiamos que non se podían baleirar de cadros sociais os movementos, pero así pasou e o resultado é que a rúa reduciu a súa capacidade mobilizadora. Tento sempre ser moi coidadoso á hora de diferenciar institución de movemento. E creo que o primeiro que debemos facer é dar un debate serio nos nosos espazos sobre a relación que mantemos cos movementos populares, como parte máis activa da sociedade.

Durante a campaña en Galicia. Arquivo de En Marea.

A elección de Pedro Sánchez abre a porta a unha maior colaboración co PSOE?
Creo que a pregunta que nos temos que facer é máis ben se a dirección do PSOE escoitará o mandato das bases. Como galego, vexo con atención e proximidade a experiencia portuguesa, marcando o camiño dun Goberno para as maiorías, onde o Partido Socialista soubo estar á altura e apostar sen medo por unha alianza das esquerdas.Estás satisfeito co traballo de En Marea no Congreso? Nótase a falta de experiencia? 

A sociedade e o propio ciclo demandaban que tiña que entrar xente normal nas institucións e iso tiña necesariamente os seus handicaps. Todas as persoas que chegamos ao Congreso —agás Yolanda Díaz— eramos xente sen experiencia no ámbito da política institucional. E, sen dúbida, iso requiriu un tempo de aterraxe. Humildemente, creo que estamos facendo un bo traballo. Estamos levando ao Congreso as temáticas do país e temáticas locais, demandas concretas ou sectoriais pero tamén elementos que para o noso país son de carácter estrutural.

E coa visibilidade de En Marea dentro do Grupo Confederal?
Absolutamente satisfeito. Todo se pode artellar mellor, pero hai unha sensación de recoñecemento da realidade política do país, de que Galicia ten un suxeito político propio que se está conformando no proceso das mareas. Temos unha presenza no ámbito da acción lexislativa que non tivo ninguén antes neste país. Iso significa estar en todas as comisións con postos de vogais fixos e nos diferentes organismos de dirección. Temos a capacidade de estar e de falar nos espazos nos que se dirime a acción política e lexislativa, o poder da cámara.

Houbo en En Marea suficiente autocrítica e análise tras perder 60 mil votos de decembro a xuño e outros 75 mil en setembro?
Sempre hai que facer máis autocrítica, combinada con facer valer os nosos avances. No camiño ao 26X e ás eleccións galegas permitimos que o foco se centrara en cuestións ás que a cidadanía non atende, por exemplo as formas xurídicas coas que nos presentábamos, e menos sobre cousas que, electoralmente, si entendo fundamentais: explicar máis e mellor o proxecto de país e abrir vías, non estritamente orgánicas, para a participación, mostrarnos como unha ferramenta á altura da demanda da cidadanía: policromática, útil e porosa. Debemos adaptarnos e ampliarnos para poder intervir politicamente en tempos que levan consigo novas problemáticas e realidades.

Non é tempo de refundar o nacionalismo, senón de consolidar, con coidado, un riquísimo e poderoso proceso de carácter nacional
Como se compaxina a construción dun movemento de unidade popular como En Marea co mantemento das identidades partidarias?
É lícito que haxa xente que se recoñece en determinadas identidades políticas e iso pode xerar unha tensión co proceso de creación dunha identidade política nova, un proceso no que o desafío é que esa creación ten que ser diferente. De nada vale diluír uns partidos e unhas identidades fortes para crear outros partidos e identidades fortes iguais. O noso principal inimigo na unidade popular é a urxencia, un tempo acelerado ao que nos levan os retos electorais e os intereses políticos dalgunha xente.

A designación de Villares como voceiro único contravén os acordos políticos adoptados pola Asemblea Constituínte e o Plenario?
Eu diría que non só contravén os acordos políticos, senón que mesmo contravén o tempo político no que estamos en Galicia, e tamén todo o que nos levou ata aquí: un proceso dun movemento cívico con moitas caras e con moitos protagonismos. Todo o que sexa mirar o pasado, por exemplo impoñendo unha portavocía única ou optando por un modelo de dirección dunha organización clásica, ao único que pode levar é a afogar a potencia política deste espazo.

Ves en perigo o espazo de En Marea?
É certo que ás veces, nas últimas semanas, custa recoñecer algunhas lóxicas ou declaracións. Porén, estou certo de que o enorme capital político e relacional destes anos de convivencia poderá máis que calquera das dinámicas conservadoras que estamos a ver. Estou convencido de que somos maioría as que apostamos por mecanismos de sumar, cooperar e federar, por unha En Marea en rede. Por outra parte, o proceso de unidade popular en Galicia non debería tornar nunha refundación do nacionalismo que deixaría moita xente fóra no ideolóxico, no orgánico e no social. Se hai xente na actual coordinadora ou nas marxes de En Marea que teña esa folla de ruta, como unha impugnación ao camiño mestizo desenvolvido nestes anos, debería dicilo claramente. Non é tempo de refundación do nacionalismo, senón de continuar consolidando, con coidado, con tempo, un riquísimo e poderoso proceso de carácter nacional. A construción dun bloque hexemónico de cambio e ruptura no noso país pasa por garantir a pluralidade da unidade popular, salvagardando as mareas municipalistas e a súa autonomía, respectando as identidades e sensibilidades das organizacións.

Chama a atención a irrupción dun sector que non só non participou na articulación deste espazo político nos últimos anos, senón que mesmo se opuxo a el...
Todo o mundo ten cabida. Con todo, si que é paradoxal que algunha xente que decidiu manterse á marxe teña agora tanto interese en estar na dirección. Afortunadamente, de anos de mobilización sabemos ben que os procesos non se poden controlar, porque aparecen por outro lado.

O actual xiro de En Marea é a mellor maneira de chegar a unha maioría social?
Os resultados de Marea Atlántica ou Compostela Aberta ou o de En Marea nas Xerais non se deron en case ningún lugar do Estado. Se fomos quen de construír este movemento amplo e transversal, por que imos dar pasos atrás para construír unha organización de hai 20 anos? Esa é a pregunta que a xente que aposta por estas fórmulas clásicas debería responder.

Relacionadas

Galicia
Xulio Ferreiro: “Mi retirada no fue un repliegue táctico”

Xulio Ferreiro analiza el estado actual del espectro más a la izquierda del arco parlamentario gallego y estatal un mes después de perder la alcaldía de A Coruña en las últimas elecciones municipales.

En Marea
Catro pingas

Sempre se dixo, dun xeito case tan verosímil coma poético, que a lúa determina a forza das mareas. Resulta curioso pensar como infinitas moléculas suman folgos para, circulando ao unísono, dar forma a grandes océanos que semellan indestrutíbeis. Porque, a fin de contas, iso é o importante: dar unha boa mostra de fortaleza e unión.

0 Comentarios

Destacadas

Explotación laboral
De qué formas explota Ryanair a su plantilla

Amenazar con cerrar bases para que se firmen condiciones laborales peores, aplicación de la legislación laboral irlandesa a personas que viven permanentemente en otros países, despidos colectivos, falsos autónomos o pactos con su plantilla que luego no cumplen, son algunos de los abusos laborales de la empresa aérea irlandesa.

COP25
La Cumbre del Clima se acerca al abismo ante la falta de acuerdos

Los principales contaminantes bloquean las negociaciones en las últimas horas de la COP. Fridays for Future llama a una sentada masiva en la entrada del Palacio de Congreso del Ifema este viernes para presionar a los gobiernos a que firmen una acuerdo ambicioso.

Corrupción
El Supremo confirma la nulidad de la venta de vivienda de la Comunidad de Madrid a Goldman Sachs

Paso importante para la reparación del daño causado al erario público y a miles de familias con la venta por parte del PP de Madrid de casi 3.000 viviendas a un fondo de inversión.

Fracking
Qué países dicen sí y qué países dicen no al fracking en América Latina

Una investigación conjunta entre El Salto (España), La Mula (Perú) e Izquierda Diario (Argentina) cartografía los proyectos y las resistencias frente al fracking en toda América Latina.

Fotografía
Instantáneas de la ruta de los Balcanes

El fotoreportero Andrea Gaballone presenta en El Salto su trabajo sobre el campamento de Vucjak y los alrededores de la ciudad de Bihac, en la frontera de Bosnia con Croacia.

Opinión
“Ha muerto el hijo de Juanjo”: 27 años de impunidad policial

La familia de Pedro Álvarez, asesinado en 1992 en l’Hospitalet, ha presentado un escrito para solicitar la reapertura del caso, que prescribe en 2020. Vecinos, familia y amigos pedirán este 14 de diciembre que su muerte no quede impune.

Últimas

Trabajo doméstico
Trabajadoras del hogar celebran este fin de semana su segundo congreso estatal

Tres años después del primer Congreso, este fin de semana —sábado 14 y domingo 15 de diciembre— vuelven a encontrarse empleadas de hogar de todo el Estado español en el II Congreso de Empleadas de Hogar y los Cuidados bajo el lema Juntas transformamos desde la acción.

La Manada
El Tour de La Manada: la banalidad de la vanguardia y el dolor de la víctima
Homo Velamine intentaba hacer reflexionar a la sociedad sobre la presencia de noticias falsas en unos medios de comunicación con la web del tour de La Manada.
Honduras
Miriam Miranda: “Honduras se convirtió en un laboratorio político después del golpe de Estado de 2009”

Miriam Miranda, defensora de derechos humanos garífuna de Honduras, es una de las voces que advirtieron de que el desarrollo que prometen las empresas que explotan bienes naturales no significa progreso para las comunidades. Hoy que la crisis del clima está aquí, resulta indispensable poner de nuevo en primer plano esas voces.

Política
¿Se puede pensar políticamente Castilla?

Cualquier intento de transformación seria del Estado español, ya sea cultural, territorial, económica, social o política, pasa necesariamente por Castilla.

Transfobia
La Federación Trans acusa al Partido Feminista de cometer delito de odio

Los mensajes tránsfobos del partido liderado por Lidia Falcón provocan que la Federación Trans reclame a Izquierda Unida su expulsión de la coalición y eleve el caso a la justicia.