Desahucios
Esixen ao Concello de Vigo e Xunta solucións para unha familia en risco de desafiuzamento

A Oficina de Dereitos Sociais de Coia (ODS-Coia) esixe solucións para unha familia en risco de desafiuzamento inminente. Medio cento de persoas concentráronse diante do Concello de Vigo en solidariedade con Abel e Carmela e para esixir que as administracións públicas deixen de atender “só os desexos dos grandes capitais que especulan con necesidades básicas” e fagan efectivo o dereito á vivenda.

Concentración desafiuzamento Coia
Concentración diante do Concello de Vigo para solicitar solucións para a familia ameazada de desafiuzamento. Foto: ODS-Coia

publicado
2019-11-08 15:00

Se o Concello de Vigo ou a Xunta de Galicia non o impiden, unha parella con dous fillos menores poden acabar na rúa. Así de urxente é a situación para Abel e Carmela —nome ficticio— unha vez que o único ingreso do que dispoñen, a Renta de Inclusión Social de Galicia (RISGA), non é suficiente para facer fronte aos custes do aluguer da vivenda na que residen.

Após a denuncia presentada nos Xulgados polo propietario da vivenda nos meses previos ao verán, o 16 de outubro de 2019 celebrábase finalmente o xuizo. A comezos da semana do 11 de novembro está prevista a sentencia firme. Durante todo o tempo que dura este proceso a familia non parou de solicitar axuda ás distintas administracions competentes. Porén, segundo denuncian desde a Oficina de Dereitos Sociais de Coia (ODS-Coia), a única alternativa que lles ofrecen é que sexa a propia familia a que busque a alternativa. “As administracións ante a gravidade do caso —unha familia con dúas nenas pequenas teñen que facer algo máis que dicir que busquen outra vivenda para alugar e que logo xa se verá”, comenta Diego Lores, activista da ODS. 

Ante a situación na que se atopa esta familia, o Concello de Vigo reuniuse con eles a semana última de outubro “coa condición de que fosen sós, sen acompañamiento da ODS”, conta Lores, e engade que “o que lles comentaron foi que cando atopen vivenda o que lles poden dar é unha axuda de dous ou tres meses para o alugueiro”.

“É obligación da administración velar polo benestar das dúas menores”, continúa Diego Lores. Neste caso ademáis salienta que está familia é beneficiaria da RISGA que “é unha das ferramentas que ten a Xunta —segundo din eles mesmos— para favorecer a inclusión social de persoas que están fóra, iso significa que teñen que asinar un proxecto de inserción e que teñen profesionais —no caso desta familia unha trabalhadora social máis unha técnica de emprego do Concello— para supervisalo”. Na mesma liña Lores insiste en que na inserción “ademáis de asuntos relacionados co emprego, hai cousas que teñen que ver con garantir uns mínimos da vida”. Deste xeito conclúe afirmando que “o que vemos é que ese mecanismo da Xunta só está a servir para estigmatizar e para perpetuar as situacións de necesidade”.

Buscando solucións

Desde a ODS-Coia salientan que a familia era “sabedora de que eles no mercado non ían atopar respostas á súa necesidade de vivenda” e que, polo tanto, “deron todos os pasos fixados polas administracións competentes (Xunta de Galiza e Concello de Vigo) para tratar de conseguir un teito”. Para iso inscribíronse no rexistro de demandantes de vivenda protexida da administración autonómica sen ningún resultado xa que esta “hai anos que non inaugura vivendas de promoción pública en Vigo, a última gran convocatoria foi hai dez anos coa adxudicación dos 384 pisos no “edificio branco” de Navia”.

O seguinte paso que deron foi solicitar a incorporación ao Programa Reconduce, tamén da Xunta. Neste caso o que lles aconsellan é que procuren unha outra vivenda, pese a que desde “o programa poden solicitar que o xulgado aprace o despexo por seren unha familia vulnerable (situación acreditada co informe social dos servizos sociais municipais)”. Segundo puntualiza Lores “hai unha marxe porque ao estaren dentro do Programa Reconduce estes poden comunicarse cos Xulgados para que dean unha prórroga, alén desta non teñen alternativa”.

Ao estaren dentro do Programa Reconduce estes poden comunicarse cos Xulgados para que dean unha prórroga

No momento actual, segundo afirma Diego Lores, este Programa non é quen de ofrecer unha alternativa habitacional e comenta que “desde o Reconduce chamaron para que busquen vivenda noutro concello que non sexa Vigo xa que, segundo lles comentaron, alí son máis baratas”.

Outro dos movementos que tivo que facer esta familia foi solicitar o Bono de Alugueiro Social da Xunta de Galicia (225 euros ao mes para o pagamento do alugueiro, de renovación anual e cun máximo de tres anos de duración). Neste caso “téñeno concedido, mais a Xunta non llo aboará até que consigan unha vivenda”, continúan explicando. Desde a ODS-Coia tamén salientan que a familia comunicou a súa situación aos servizos sociais municipais de Vigo onde son informados de “que o departamento pode concederlles axuda económica para un mes ou dous de alugueiro no caso de que atopen vivenda a través das Axudas de Emerxencia Municipais”, renomeadas hai uns anos polo goberno como Programa Contra Desafiuzamentos e de Emerxencia Social.

A través do Concello de Vigo solicitaron no mes de abril de 2019 as Axudas extraordinarias a familias para gastos de aloxamento, subministros e alimentación. Tras agardar máis de cinco meses concédenlles 252,38 euros para gastos de vivenda e alimentación, e no “mes de outubro e iniciado o despexo o concello ingrésalle ao propietario da vivenda na que residen 200 euros en concepto de axuda de vivenda do ‘cheque’”, informan desde a ODS de Coia.

Dereito á vivenda

Desde este colectivo social insistiron nun comunicado lido durante a concentración en que “a situación destas compañeiras fala con claridade da necesidade de pular por outras políticas que garantan o dereito a unha vivenda, mais por desgraza esta familia non é a única que padece as miserentas políticas. Nesta ocasión ocultamos a identidade desta familia para amosar que estamos ante un problema estrutural que por desgraza se leva por diante a moitas veciñas.” E concluiron afirmando que “ao noso carón temos á xente da Acampada contra a Pobreza, que levan meses ofrecendo en tendas de campaña para persoas sen fogar que fican fóra do albergue municipal. Temos compañeiras que malviven en choupanas e infravivendas mentres agardan por axudas sociais como a RISGA. Coñecemos tamén a veciñas que dormen en sofás ou habitacións de familiares ou amizades ante a imposibilidade de pagar unha vivenda. Vivimos ao carón de mozos e mozas que seguen na casa dos seus pais ante a imposibilidade de facer fronte a un alugueiro.” E remataron pedindo “vivenda para Abel e Carmela e as súas fillas e vivenda digna para todas”.

Relacionadas

Junta de Extremadura
La Junta está embargando la renta garantizada extremeña a familias de la región
El Organismo Autónomo De Recaudación (OAR) en Extremadura está embargando la renta garantizada extremeña a familias que disponen de esta ayuda social como único recurso para sobrevivir
Pobreza
Para salir de la calle, primero la casa

El programa Housing First llegó a España hace cinco años. Con él se ha cambiado el paradigma de
inclusión de las personas sin hogar.

Pobreza
En la cola del puchero

No discrimina por color de piel, formación, edad ni procedencia. Gitanas, latinas, negros, caucásicos y blancos de cualquier edad. Así es la cola de El Puchero, un comedor social en Orriols, València. 

0 Comentarios

Destacadas

COP25
Los ecologistas cifran en 500.000 personas la asistencia a la Marcha por el Clima

La protesta, acto central del movimiento de contestación a la falta de ambición climática de los líderes globales, busca presionar para que la COP25 termine de cerrar un Acuerdo de París realista que contribuya a frenar la emergencia climática.

COP25
Greta Thunberg, en Madrid: “Necesitamos más activistas climáticos”

La  joven activista sueca, instigadora de las protestas Fridays for Future que hoy se reproducen por todo el planeta, ha pedido a las naciones que se pongan de acuerdo de una vez por todas y cierren un Acuerdo de París ambicioso.

Las Kellys
Las kellys impulsan una organización internacional contra las subcontratas

Con el nombre de We end outsourcing, un grupo de kellys españolas junto a sindicalistas de Reino Unido y Francia trabajan en la creación de un colectivo internacional contra las subcontratas abusivas.

Marruecos
El amor no es un crimen, la lucha por reformar el Código Penal marroquí

Nace una iniciativa popular para “forzar” al Parlamento a debatir sobre la legislación que castiga las relaciones sexuales fuera del matrimonio o entre personas del mismo sexo, el adulterio y el aborto.

Cárceles
De la celda al estigma social

La prisión no acaba cuando un recluso cumple su pena. Ya en la calle, las personas que han pasado por los centros penitenciarios se enfrentan a la falta de trabajo y al estigma social. Los voluntarios de asociaciones como Darse o Cupif explican las dificultades que encuentra una persona presa a la hora de reinsertarse y el trabajo que realizan para allanar el camino.

Últimas

Extrema derecha
El detenido con el mayor arsenal de explosivos caseros hacía apología franquista y propaganda de Vox en redes sociales

La persona detenida en Miranda de Ebro con 17 explosivos de fabricación casera dispuestos para ser utilizados hacía propaganda de la dictadura franquista en un perfil de Facebook que varios vecinos de la localidad burgalesa identifican como gestionado por él. La Guardia Civil considera que, para la investigación, “es irrelevante que el detenido hiciese apología en redes sociales de partidos políticos legales, ya sean de extrema izquierda o extrema derecha”.

América Latina
Arantxa Tirado: “Venezuela es el paradigma de lo que le espera a cualquier gobierno que desafíe al neoliberalismo”

Arantxa Tirado es politóloga y experta en América Latina. Es autora de Venezuela: más allá de mentiras y mitos, un libro con el que quiere romper con las falsas verdades y bulos creados en torno al chavismo y la situación en Venezuela.

Menores migrantes
Desatendidos por la administración y señalados por las derechas

La irresponsabilidad no solo pasa por quienes van a hacer campaña política a un barrio señalando a los menores migrantes como causantes de inseguridad y falta de convivencia, sino que también pasa por quienes durante años han estado estigmatizando a estos menores.