Arte
‘Tu Madre Es Puta’: Prière de Offenser!

A provocación é unha arte perigosa de dominar. Tendemos a entender hoxe que en boa medida a provocación é a incitación a unha resposta belixerante a través da ofensa, aínda que o abano de posibilidades de espertar a ira de alguén é case infinito.


publicado
2018-07-28 20:37

A sociedade oféndese por motivos diversos normalmente vencellados á tradición dominante e a relixión, mais hogano os nichos para resultar ofensivo son maiores. Un mestre da provocación (mais non da ofensa) foi Marcel Duchamp, nado un 28 de xullo coma hoxe, hai 131 anos. Nunca casou con ningunha corrente ou estilo en particular e traballou sempre por dar impulso a unha nova concepción da arte afastada do elitismo máis exasperante. Duchamp foi quen de delegar o peso do proceso artístico no espectador, que decodificaba a beleza da obra na súa percepción persoal. Foi a democratización e a subxectivización máis descarada do que é a arte do século XX. A arte pasou a pertencer ó espectador, ó pobo.

Provocar para facer pensar

Nos salóns neoiorquinos e parisienses o estupor chegou cunha labazada de sorpresa e mesmo desacougo en 1917. Ollar aquela ‘Fonte’, un urinario xirado en ángulo recto coa firma R.Mutt, foi un dos actos de rebeldía, orixinalidade e provocación máis rememorados e transcendentais da historia da arte contemporánea. Duchamp foi un dos mestres da provocación, esa arte tan complexa de dominar.

Falamos de cuspirlle intelectualmente ao público, de espertar cóxegas de malestar e de rachar barreiras éticas autoimpostas no plano da divagación. O coqueteo do humor co estupor baila ao son dunha ironía que pende do fío máis miúdo de todos: a esaxeración aberrante. Sabemos e entendemos o sentido grazas ao sen sentido, apreciamos a xenialidade artística no humor negro máis grotesco e esquecido porque nos afacemos ás regras do xogo da provocación. Un concerto de Tu Madre Es Puta ben funciona como un exercicio de catarse ideolóxica. É rañar nun gran que proe, deses que canto máis rañas, máis pica e doe.

Incorreción pola tolerancia

Cruzar o limiar da sala de concertos é aventurarse alén dos límites da liberdade de expresión, e precisamente nese exercicio de ruptura reside unha das maiores reivindicacións que se teñen feito polo dereito á liberdade de expresión en moito tempo. Podemos achegarnos a unha visión crítica da corrección política en ton satírico escuro e extremo. Ben sei que falar da corrección política, ou mellor dito, da incorrección política, vén asociado a día de hoxe a unha posición ideolóxica de dereitas pouco transixente coas reivindicacións dos novos movementos sociais.

Marcel Duchamp_3

Pero neste caso é máis que pertinente abordar esa incorrección como o claro exemplo das deficiencias e inconsistencias de moitos discursos a prol da liberdade de expresión. As súas letras molestan, perturban, ofenden e mesmo queiman. Mais xa o avisan eles mesmos: non son un grupo, son unha casa ardendo. Non veñen a normalizar o lado máis sucio da nosa sociedade, senón a poñer enriba da mesa as problemáticas que seguen sen resolverse. Falar da intolerancia dende a parodia máis noxenta.

Prégase ofender!

O grupo vive das constantes contradicións que xorden na súa propia historia. Vive construído da incorrección política máis ampla e diversa que incomoda a todos os públicos posibles. O xogo antitético que xeran as súas letras vomitivas e inmorais van dende a repulsión á fascinación. A mellor comparación que se me pode ocorrer é o Prière de Toucher! de Duchamp (1947), unha invitación ó prohibido e indecoroso en forma de catálogo. De igual xeito que Duchamp nos roga que palpemos o peito de látex pegado á contracapa do catálogo, Tu Madre Es Puta regurxita os tropezóns do pensamento reprimido polo aceptable socialmente e convídanos a ollar como o fan. Invítannos a desfrutar vendo o abxecto e execrable, o que sabemos que está mal ver e dicir porque o facer está mal.

Marcel Duchamp

E aínda así, cunha culpabilidade consciente que vai murchando coa inmersión neste universo de decrepitude e sucidade moral, atopámonos a nós mesmos rindo, cantaruxando e partillando o noso pecado. E iso non é desfrutar? Non é a superación do marco do que ben e do mal na praxe da expresión? Non é este acto de rebeldía un claro exemplo de afastamento entre o ser/estar mal e o facer mal? Cómpre levar a cabo un exercicio de sinceridade e recoñecer que o humor vive en gran parte da ofensa, o ataque e da incomodidade. Aquí temos o exemplo máis extremo.

Vaiamos máis aló e reparemos na convivencia cuántica do Eros e o Tánatos no Prière de Toucher e Tu Madre Es Puta. No primeiro invítasenos a desfrutar do tacto erótico dun seno suave e firme, que no plano máis real e evidente é un anaco de carne mutilado. É desmembramento, é morte. É Tánatos. Horror! Espanto! Ulo erotismo? Acouguen, que Eros segue aí, latexando en nós, inconsciente e presente. Primitivo e indiferente, resiste na lembranza do noso instinto primario de pensar con simplicidade: é un peito, un obxecto de excitación. O mesmo acontece con Tu Madre Es Puta.

Aborto musical ou xenialidade?

Tu Madre Es Puta nada nesa antítese, nesa contradición que quere ser condena e reivindicación simultaneamente. Búrlanse do fascismo nunha parodia vergoñosa de estética sucia e despreciable. Mais tamén atacan ós movementos pola igualdade puxando do humor máis casposo e recalcitrante que xestou a sociedade ó longo dos anos.

As letras son metacancións que recoñecen a propia misoxinia ou a pedofilia inherente a este grupo. A aparencia dark, extremadamente sucia e perturbadora, acompaña e reforza un recheo estético que agocha en moitos casos a paranoia e o absurdo que aturden á cantante Mónica Flema. É o froito en descomposición dunha infancia marcada polos abusos sexuais, a frustración e a depresión provocadas pola figura paterna dunha personaxe que segue arrastrando a pesada bagaxe dun pasado escuro e obsceno.

A análise que pode facerse das cancións e os directos (performances moi recomendables ateigadas de tampóns, auga cuspida, talco e fascismo creepy) ten varios niveis. Podemos horrorizarnos coa superficie dun aborto musical, desfrutar dun humor negro sádico acompañado de catro acordes ou apreciar o arriscado e esmerado labor que subxace a un proxecto que agocha no fondo unha intencionalidade crítica co clima de opinión.

Tu Madre Es Puta é unha casa ardendo. Adiante, horrorícense. Entren e escoiten o crepitar das lapas que devoran os límites dunha sociedade enferma e reprimida. É o lume da catarse ideolóxica máis sucia que xamais poderán sentir.

Relacionadas

Arte
A autoxestión cultural e a creación de novos espazos collen forza en Vigo
Tanto a sala Maison Ruina ou colectivo feminista 85c comz as festas “libres” do Akelarre ou da Overdose Club impulsan dun xeito alternativo e independente.
1 Comentario
Alberto Lareo 2:30 31/7/2018

Gran artigo para gran grupo! Noraboa Gabri😉

Responder
2
0

Destacadas

Educación
Ocho comunidades españolas, entre las regiones con menos futuro para los jóvenes europeos

Entre el 25% y el 40% de los jóvenes que terminaron la secundaria y no siguieron estudiando en Galicia, Asturias, Cantabria, Extremadura, Castilla-La Mancha, Andalucía, Murcia o País Valencià está en el paro.

Zaragoza
El jurado popular condena a Rodrigo Lanza por homicidio imprudente

El veredicto del jurado popular da la razón a la versión de Lanza y condena por homicidio imprudente, delito penado con hasta cuatro años de prisión. 

Economía social y solidaria
Las mujeres trabajan más en la economía social y solidaria que en la tradicional
El porcentaje de mujeres que trabajan en economía social es del 63,05%, mientras que la economía tradicional solo emplea a un 46,20%, según el último informe de REAS.
Elecciones 10N
Catalunya tras el 10-N, la espina en el costado

En Catalunya las elecciones se convirtieron en un termómetro para el independentismo, que consiguió 23 diputados frente a los 20 obtenidos por las fuerzas del nacionalismo español y los siete de En Comú Podem (ECP).

Juicio del 1 de Octubre
Medio millar de juristas denuncian que la sentencia del Procés vulnera el principio de legalidad

El informe publicado por la plataforma International Trial Watch sobre la sentencia del Tribunal Supremo señala que esta viola los derechos fundamentales por falta de previsión jurídica y por menospreciar los derechos de reunión y expresión.

Vivienda
El BCE, la banca y los fondos buitres hacen negocio con tu derecho a la vivienda

El cambio de dinámica en el mercado de la vivienda, que insiste en que es más “barato” comprar que alquilar, viene completamente inducido por la voluntad de los fondos buitre de vender una buena parte de sus activos.

Últimas

Refugiados
Solicitantes de asilo denuncian la ineficaz acogida del Ministerio y el Ayuntamiento

Más de 30 solicitantes de protección internacional, acompañadas por integrantes de la Red Solidaria de Acogida y la Parroquia San Carlos Borromeo, han presentado ante el registro del Ayuntamiento reclamaciones ante la mala gestión del Samur Social y la ineficiencia de un sistema de acogida que les deja en situación de calle. 

Bolivia
La OEA con Evo, como Pinochet con Allende

La sucesión de aquellos episodios de la tragedia chilena parecen reflejarse hoy, con extraña similitud, en el golpe que sufre Bolivia. Y es que, como Pinochet hiciera con Allende, el presidente Evo Morales, exiliado en México, ha señalado la traición de la OEA para marcar los tiempos del golpe.

Flamenco
Pedro Lópeh: “Es esta una época de mucho sufrimiento, de odio y al final el flamenco habla de eso”
Este viernes Pedro Lópeh lleva a Mérida ‘Ramo de coplas y caminos’, una introducción sentimental al cante, un mapa con indicaciones llanas para todos los que quieren acercarse al flamenco.
Represión
De pertenencia a banda armada a recibimientos de presos: 102 años por solidarizarse

La Audiencia Nacional considera a Causa Galiza y Ceivar organizaciones criminales para la comisión de delitos de enaltecimiento, y solicita la ilegalización de ambas y 102 años de cárcel para 12 de sus miembros.