Sexamos realistas, pidamos o imposible!

O CSO A Insumisa é único na cidade e, por tanto, irrenunciable. A súa singularidade xustifica a súa permanencia e defensa incondicionais.

Precaria, okupa, ao revés e viceversa.


publicado
2018-01-23 16:59:00

A Asamblea da Insumisa toma todas as decisións sobre o espazo e a convivencia nel. Nun espazo municipal, quen decide os usos, as actividades, as necesidades, as obras ou os tempos?

Na Insumisa a xestión supedítase unicamente aos acordos tomados pola Asamblea do espazo. Nun espazo municipal, a xestión depende unicamente de quen xestionan o espazo ou depende tamén da cor do partido no goberno?

Na Insumisa acóllense palestras sobre torturas, malos tratos e vulneración de dereitos humanos dentro de comisarías, cárceres, nos CIE… En cantos espazos municipais se tratan estas problemáticas? A Insumisa é un “espazo seguro” para persoas agredidas, sexa por machismo, homofobia ou racismo, por exemplo. É dicir, as persoas agresoras non poden entrar no espazo, independientemente de se a persoa agredida está ou non presente. Como se xestiona isto nos espazos municipais?

Na Insumisa acóllense actividades solidarias, por exemplo, con Centros Sociais (Okupados, Autoxestionados, ou non) ou con persoas multadas por defenderen os espazos liberados ou por exerceren a desobediencia civil. Cantas actividades así se fan en espazos municipais?

Por certo, a Asamblea Aberta da Insumisa é tódolos martes ás oito da tarde, agás excepcións. Direino doutro xeito, se non se produciu antes o agora omnipresente “diálogo” que alguén se mire nun espello. Tampouco vos vou ocultar as dúbidas, reticencias e contradicións que isto nos supón a algunhas. E, xa de paso, aclárolles a Gallego, Gago, Cañete e demais, que non, nin a Asamblea nin o espazo da Insumisa están abertos para xente do seu feitío, como non o está para ninguén que agrida e poña en perigo a continuidade do espazo e a convivencia no mesmo; “cousas que ten unha Asamblea autónoma”.

Sobre a xestión

Unha das cuestións máis confusas é a formulada arredor do como se vai xestionar o espazo, sobre “desaloxo” non sei se é que non hai dúbidas, pero claridade tampouco. En fin. “Autoxestión”, “coxestión”, “xestión aberta”, “xestión plural”,... Síntoo, pero pérdome entre tantos conceptos e o uso indistinto que deles se fai.

Desde a Insumisa reivindícase a autoxestión, é dicir, asemblea horizontal, directa, e autónoma. Se hai xerarquía e verticalidade non é autoxestión

Se hai algún tipo de representatividade ou delegación non é autoxestión, se hai algunha decisión sobre o espazo que non se tome pola mesma asemblea tampouco é autoxestión. Porén, cando desde unha institución xerárquica e representativa (léase Concello, léase Partido) me falan de que van autoxestionar, pois unha de dúas, ou “están contando unha trola”, ou “non temos un vocabulario común”. Ningunha das dúas opcións vai levar o diálogo moi lonxe, como tampouco vai ir moi lonxe se a autoxestión antes definida non se contempla como opción, sequera plantexable.

Ollo!, co dito antes non fago un xuízo de valor. Entendo que non todos os espazos teñen que ser autoxestionados (…), e que non todo o mundo queira —ou poida— asumir ese modelo de xestión, que como calquera, ten os seus pros e contras. O que si reivindico é que poidan existir espazos autoxestionados, pola diversidade que lle achegan tanto á cidade como a quen a habitamos, tanto polo seu modelo de xestión como polas prácticas que acollen. Neste sentido o CSO A Insumisa é único na cidade e, por tanto, irrenunciable; ou, se se quere, a súa singularidade xustifica a súa permanencia e defensa incondicionais.

Movendo marcos?

“Neste reino, a autonomía non é posible no actual marco legal”. Reformulo: “Neste reino, a autonomía é posible se unha está disposta a asumir a criminalización e a represión que supón exercela”. Digo máis: A Insumisa non só é “posible”, é un feito! É unha realidade presente!

Non movemos ningún marco e, aínda así, foi posible. Se queredes ampliar os modos de xestión: adiante!; se non queredes criminalizar e reprimir a autoxestión: xenial!; se entendedes e respectades a lexitimidade e autonomía da Insumisa: perfecto! Pero non nos pidades que agardemos a que as institucións do reino teñan a ben “mover os seus marcos”. Movédeos! Empuxade eses límites! Fuxide do discurso “etapista”!

A Insumisa_5

A nós atoparédesnos nas mesmas coordenadas que hai un ano: autoxestionando sen inxerencias un espazo okupado, fóra do marco e autónomo (hoxe, na actualidade, na Coruña). Estamos na Insumisa!

Catro propostas Imposibles? Incribles? Inasumibles?

A primeira das propostas é reconducir as ansias inversoras do Ministerio de Íñigo para que rehabilite, reutilice ou recicle o Cárcere. Asemade, propoño que rehumanice o espazo, metendo alí a todo canto militar hai na cidade, con vistas á Torre de Hércules! (e mesmo poderían facer a inauguración o día de San Fernando!). Recuperariamos moitos edificios e espazos “para a cidade e a veciñanza”.

En segundo lugar impedir que as máquinas das empresas adxudicatarias da obra de Fomento se enferruxen, comezando de inmediato as obras de derrubo do Conde de Fenosa, e así, de paso, cumprir a legalidade. Propoño tamén que, se cumpren os prazos da obra, por tal fazaña se coloque unha placa conmemorativa no lugar, coa inscrición “UTÉ, UTÉ”.

Logo nomear temporalmente a Rosa xefa da área de transparencia, para que poda escanear e facer públicos tódolos convenios, os nominativos, os urbanísticos, etc..., pero dun xeito innovador e creativo: por exemplo, comezando pola etapa do “Santo Embaixador” Vázquez, saltando despois á etapa Pokémon coa cal está máis familiarizada e rematando coa etapa “Lousada & Co.”. Suxiro que non cobre un céntimo de cartos públicos e permitirlle que cobre directamente da Corporación Voz, para levar os índices de transparencia a cotas nunca antes vistas.

Por último, nomear, temporalmente tamén, a Martín comandante en xefe da área de desaloxos “por se chega ese innomeable momento”, habida conta do seu bo facer, a súa experiencia, mérito e capacidade. E un sorriso sen par!

Apertas tentaculares! Bicos de polbokupa! A Insumisa, Non Se Merca!

0 Comentarios

Destacadas

Democracia participativa
E-democracia: la innovación democrática que no termina de arrancar

Varios países han avanzado mucho en la participación ciudadana a través de mecanismos de e-información, consulta y toma de decisiones. Sin embargo, sus expertos alertan de la dificultad de implicar a la ciudadanía en herramientas que pueden hacer de dique ante la progresiva reducción a lo representativo de la política institucional.

Culturas
Los últimos templos de la Barcelona canalla

La transformación urbanística y comercial de Barcelona en los últimos años, agravada por la masificación turística y la gentrificación, pone en peligro la idiosincrasia de la ciudad. Los bares tampoco han sido inmunes a la capitulación del dinero y a los cambios en los gustos y hábitos de los ciudadanos.

Global
Pierre Rousset: “La globalización neoliberal no es una herencia de Mayo del 68, sino de nuestra derrota”

Pierre Rousset, uno de los protagonistas de Mayo del 68, activista hasta el día de hoy, miembro de la Cuarta Internacional y especialista en los movimientos de lucha asiáticos, habla sobre los éxitos, derrotas y herencias de 1968.

Trabajo doméstico
Empleo abre una puerta a que las trabajadoras domésticas reduzcan su brecha de cotizaciones en 2019
El ministerio estudiará las propuestas de las trabajadoras domésticas para aumentar sus tramos de cotización un mes después de que una enmienda en los Presupuestos retrasara la equiparación plena a la Seguridad Social hasta 2024.
Partidos políticos
Casado, nuevo presidente del PP
El vicesecretario de comunicación del PP se impone a Soraya Sáenz de Santamaría en las primeras primarias del Partido Popular.

Últimas

Deportes
Ahora Madrid y la remunicipalización simulada de los polideportivos público-privados

Alegando el mantenimiento de los puestos de trabajo —que continúan precarios— y la ficción de colocar un administrador público al frente de cada entidad, el ayuntamiento simula una inexistente remunicipalización de servicios en cinco polideportivos municipales.

Arte
Una artista denuncia al director del CAC de Málaga, que ya fue señalado por “abuso de poder”
La artista plástica Marina Vargas ha interpuesto una denuncia contra Fernando Fernando Francés, director del Centro de Arte Contemporáneo de Málaga (CAC).
Falsos autónomos
Huelga indefinida en Sueca tras la inspección que declara Servicarne falsa cooperativa
Inspección alega que la empresa principal en la que prestan servicios ha utilizado los servicios de Servicarne para evitar la contratación directa de las trabajadoras.