Opinión
Indibidualismo kolektiboa eta humanitate digitalak

Egoistak gara infinituraino, baina ez beti.  Geurekoiak gara inporta duten gaietan eta gai horietan eragiteko daukagun ahalmena erabiltzerakoan. Indibidualista solidario-ustekoz osaturiko gizarte batean bizi gara.

Internet, la religión del ‘Me gusta’
Internet, la religión del ‘Me gusta’. Sancho R. Somalo Byron Maher

publicado
2019-07-24 08:20

(Nik ere) [E]pifania bat izan nuen hauteskunde-gauean. Nire minean, nire ezinean, gainezka egin zidaten portzentajeek eta bestelako ajeek, eta, halako batean, bi hitz iltzatu zitzaizkidan burmuinean, are garezurrean, mailu-kolpeka iltzatu ere: indibidualismo kolektiboa. Mailuketaren azken oihartzunak urrun jo ostean ere, buru-taupadek jasanezinak izaten jarraitzen zuten.

Indibidualismo kolektiboa, beraz. Esan nahi baita –edo esan nahi nuen, muturra belztu zidan etsipen itsu haren lehen orduetan eta hurrengoetan–, nork geure zilborrari baino ez diogula begiratzen; gehienez ere, geureari eta beste bizpahiru gehiagori, zilbor etxekoak ala etxekotuak betiere, zulotxoan bildutako ile-pilotatxoa bi atzamarrekin –ttak– erraz kentzen uzten digutenak.

"Humanitate digitalen oinarria gizarte-zientziaren alorreko edukiak sistematikoki tratatzea eta lortutako emaitzek izan ditzaketen ondorioak eta horien aplikazioak aztertzea da

Indibidualismo kolektiboa (tematurik nengoen). Edo, beste modu batera esanda, egoistak garela infinituraino. Baina ez beti, noski. Izan ere, sentiberak, maitekorrak eta eskuzabalak gara ilargira eta buelta Whatsappean eta sare sozialetan (parentesi luze bat, gaur aditu bati ikasi diodan kontu bat azaltzeko: sare sozialetan, bereizi egiten dira, batetik, interakzio dialogikoak –hau da, mezuen birbidalketa hutsak, ekarpen berririk egiten ez dutenak, beste batzuek plazaratutakoaren bozgorailu-funtzioa betetzen dutenak eta balio dutenak, askotan, gure kontzientzia zuritzeko eta lasai lo egiteko; oker ez banago, garai batean, eta oraintsu arte, igandetako mezak betetzen zuen funtzio hori–, eta bereizi egiten dira, bestetik, interakzio dialektikoak, sarekideen arteko elkarrizketa sustatzen dutenak edo horretarako bidea eman dezaketenak).

Era berean, sentiberak, maitekorrak eta eskuzabalak gara herrira iritsitako azken kale-saltzailearekin, hura aspaldikoka agurtzen dugunean (nahiz eta ez diogun agurretik harago doan ezer eskaintzen keinu zuri horrek lagun eta tabernakideen aurrean ematen digun jatortasun-itzalaren truke). Baina, aldi berean, azken zeruertzeraino geurekoiak gara benetan inporta duten gaietan eta gai horietan eragiteko daukagun ahalmena erabiltzerakoan; hots, eta berriz ere hauteskundeen emaitzetara itzulirik, botoa ematean. Indibidualista solidario-ustekoak indibidualista solidario-ustekoz osaturiko gizarte batean.

Ni bakarrik ohartzen ote nintzen gertatzen ari zenaz? Etsiak jota, Google-ri galdetu nion, eta hara non erantzun zidan indibidualismo kolektiboa ez dela nik nire epifania hartan ulertutakoa (zapla!), baizik eta pertsona-talde batek bere interes komunak defendatzeko estrategia bat, historian ondo definitu, aztertu eta dokumentatua. Tira, berdin balio zidan ikuspegi berri hark. Berdin, edo hobeto; izan ere, zerbaitegatik zegoen aspalditxotik identifikatua eta hain ongi zehaztua, eta zerbaitegatik dauzkagu hainbeste adibide gure inguruetan eta etxeetan.

Erakutsi digute elkartasuna dela gure etxadi dotorearen ondoan aparkaleku bat eraikitzearen aldeko kamiseta bat janztea eta hamar kilometro txingoka korritzea, milioika euroko soldaten truke gure herriaren koloreak defendatzen dituzten gizonezko jokalariak animatzeko milaka kilometro autobusez egitea, berrehun euroko kuota daukan ikastetxeko hormak pintura ekologikoz margotzea larunbat goizetan hogeinako txandatan. Eta tira, hala luzatu gaitezke, nahi beste, indibidualismo kolektibo –niretzat– birdefinituak ez baititu adibideak falta. Baina ez; alda dezagun gaia erabat (edo ez hainbeste).

Udaburu egunean, humanitate digitalei buruzko jardunaldi bat egin du UEUk, eta handik bueltan ekin diot erdi-idatzia neukan zirriborro hau amaitzeari. Zer dira humanitate digitalak? Gure Wikipediaren arabera, “konputazioa eta teknologia digitalak eta gizarte-zientziak batzen dituen esparru akademiko bat”. Azkar eta labur (eta nahiko eskas) azalduta, esan daiteke humanitate digitalen oinarria dela gizarte-zientziaren alorreko edukiak sistematikoki tratatzea eta lortutako emaitzek (hots, datuek eskaintzen diguten informaziotik lortutako ezagutza askotarikoek) izan ditzaketen ondorioak eta horien aplikazioak aztertzea (inteligentzia).

Esate batera, gaur egungo teknologiak aukera ematen du erlazionatzeko gai jakin bati buruzko txioak saretu dituzten txiolarien joera politikoak eta txio horien edukiak, eta egiteko erlazio hori islatzen duten mapa edo grafoak (koloretsuak eta eder askoak, zinez iradokitzaileak). Hau da, irudi horretan islatu daiteke, adibidez, ideologia jakin bateko txiolariek zer eratako interakzioa izan duten: dialogikoa (gogoratu: birtxio hutsa) ala dialektikoa (beren uztako zerbait idatzita).

Bada, interesgarria litzateke grafo horietako bat (edo batzuk) aztertzea, ikusteko zeri buruz ari diren txiokatzen ideologia bakoitzeko txiolariak, eta ikusteko zer lotura dagoen bi faktore hauen artean: batetik, ideologia horietako alderdi politikoek garatzen dituzten politikak; bestetik, txiolarien ustezko lehen mailako kezkak. Argi gorri bat baino gehiago piztuko litzateke, ziur; ze, bistan denez, askoz joera handiagoa dago saresozialista izateko sozialismoa praktikatzeko baino.

Relacionadas

Opinión
Los hijos del ventrílocuo

Las ocurrencias de Vox han de ser tratadas como tales, pero la preocupación de padres y madres a los que estos mensajes han calado debería ser confrontada desde la pedagogía. La burla no es un vehículo eficiente contra mensajes fáciles de digerir.

Opinión
Infancia Libre y el ‘antiperiodismo’
Los casos de las madres de Infancia Libre son complejos y muy diferentes, como hemos tratado de documentar en El Salto frente al silencio atronador de la mayoría de los medios. Ahora que la Fiscalía ha archivado la investigación policial, sería de recibo que estos medios pidieran perdón.
Opinión
Yo tan de Caracas, tú tan de Riad, y todos de Bruselas

Una nueva crisis respecto a Venezuela muestra el corto vuelo de la política internacional del sistema español de partidos.

0 Comentarios

Destacadas

Laboral
Trabajo elimina las bajas por enfermedad como causa de despido objetivo

El Gobierno elimina el artículo 52 d) del Estatuto de los Trabajadores, que permitía el despido objetivo si las bajas por enfermedad superaban el 20% de la jornada en dos meses consecutivos o el 25% en cuatro meses no consecutivos. 

Comunidad de Madrid
El Gobierno de Díaz Ayuso encubrió un recorte de 145 millones de euros en partidas sociales
Una denuncia lanzada por el grupo de Más Madrid revela que 145 millones de euros destinados a educación, sanidad, dependencia, vivienda y exclusión fueron desviados para cumplir con la “regla de gasto”.
Euskal Herria
Gobierno vasco revela que al vertedero de Zaldibar solo le quedaban tres años de vida

A petición de la oposición, el lehendakari Iñigo Urkullu ha realizado una comparecencia parlamentaria en la que ha defendido la “responsabilidad subsidiaria” del Gobierno vasco, frente a la empresa gestora del vertedero de Zaldibar, cerrando filas sobre su gestión en el accidente ambiental más grave de la década.

Residuos
Zaldibar, de prohibir vertederos en el pueblo a la crisis de la década

El vertedero de Zaldibar (Bizkaia) se derrumbó el 6 de febrero. Dos operarios desaparecieron sepultados, la autopista quedó cortada, los escombros se incendiaron y las nubes de humo tóxico se propagan desde entonces por las inmediaciones. El gobierno del PNV y PSE comparece hoy, presionada por la oposición, para dar cuentas sobre su gestión institucional.

Podemos
El escenario que queda después de la ruptura de Anticapitalistas y Podemos

La desafección entre los grupos políticos que representan Pablo Iglesias y Teresa Rodríguez ha desembocado en una ruptura previsible. Anticapitalistas anuncia un tiempo de reflexión para crear un espacio de oposición al PSOE, y Podemos afronta una asamblea clave para reubicarse tras el pacto con los socialistas.

Últimas

Humor
Terraplanismo

Colaboración de Yeyei Gómez para El Salto.

Humor
La letra pequeña

Trigésimo octava colaboración de Mauro Entrialgo para El Salto.

Centros de Internamiento de Extranjeros
Un menor permanece ingresado en el CIE de València a pesar de probar que tiene 16 años

El colectivo CIEs No denuncia que el juez no ha admitido el documento de identidad del ingresado porque llegó partido desde Argelia, aunque la familia asegura que la envió en perfecto estado.

Brasil
Brasil, los otros genocidios

El presidente Jair Bolsonaro nunca lo ha ocultado y ha llegado a poner públicamente en duda el carácter de seres humanos de los pueblos indígenas.