“O primeiro paso é criar os pequenos sen machismo”

Nélida Pisco, condutora de autobús, dá a luz a súa primeira pequena no 2009, e a nena precisa lactación natural. Logo de solicitar as vacacións anuais e a redución de xornada, a empresa négase a cumprir coa legalidade, e dille que marche e volva cando teña a filla criada. Mans á cabeza e seguimos.


publicado
2017-03-15 14:16:00

Non dan os caracteres para poñernos en antecedentes. Imos tentar a ver: Nélida Pisco, condutora de autobús —ten tamén o carné de camión e de tráiler, xa que se apaixonou coa condución hai anos, cando traballaba como administrativa—, dá a luz a súa primeira pequena no 2009, e a nena precisa lactación natural. Logo de solicitar as vacacións anuais e a redución de xornada, a empresa négase a cumprir coa legalidade, e dille que marche e volva cando teña a filla criada. Mans á cabeza e seguimos.

A xustiza dálle a razón a Pisco, pero a compañía non lle dá traballo. Ten que pasar a súa xornada laboral no coche, nas instalacións da empresa. Aínda non dixemos o nome. Vai: Autobuses de Calo (Hedegasa S.L.), compañía que, por outro lado, dá servizo a varias administracións.

A primeira sentenza das que virán, obriga a empresa a concretar a xornada e funcións de Nélida Pisco, pero no 2010 despídena. A xustiza declara nulo o despedimento e condena a empresa a pagarlle unha indemnización. Admítena de volta, pero as condicións laborais son penosas, como sinalan as sucesivas sentenzas que acumula neste tempo.

O seguinte que pasa é que a Inspección de Traballo denuncia unha situación de “mobbing, psicoterrorismo ou acoso laboral” en 2012, e sanciona a compañía por infracción moi grave. Teñen que indemnizar a Nélida de novo pero, durante o proceso, tentan falar con ela para que abandone, e ofrecen cartos. Así o sinala a Confederación Intersindical Galega (CIG).

E a finais de 2016, este caso de acoso laboral dá un novo xiro: a Dirección Xeral de Tráfico comunícalle a Nélida Pisco a suspensión cautelar de todos os seus permisos de conducir en resposta a unha solicitude de Autobuses de Calo, que advertía que a traballadora supuña “un risco para a seguridade da condución e para a seguridade dos viaxeiros”. Apenas unha semana despois, a empresa suspéndelle o contrato.

E agora, con toda esta bagaxe e estes anos de pelexa, temos a Nélida Pisco, condutora profesional —que acaba mesmo de obter a licenza para transporte de explosivos e mercadorías perigosas—, sen emprego, sen soldo e sen prestacións, e do outro lado do teléfono. Queremos preguntarlle polo aguante, polos apoios, por como se sinte… Pero sen pinga de obxectividade, ímonos poñer do seu lado. Isto vai de nós mesmas, de como vivimos e do que nos pasa. Dos xefes cabróns, das xefas cabronas, da miseria da vida, do machismo, pero tamén dos afectos, da nosa xente, dos nenos e das nenas, das ganas, de conducir, dos abrazos…

O primeiro é saber como te sentes.
Pois a estas alturas estou enfadada. Moi enfadada. Porque son apta para conducir e para defender o meu traballo como sempre o defendín, de maneira profesional.

Levas oito anos nesta historia. Como se constrúen os espazos de protección que son necesarios para seguir, alén dos apoios sindicais?
Non tiven momentos de descanso, pero teño unha familia —un pai, unha nai e un home—, moi fortes, que foron e son o meu apoio. E logo están as miñas fillas. Por elas é todo isto. Elas son mulleres, e quero que vivan nun mundo mellor e que non teñan que pasar por cousas coma esta. E polo meu lado fago traballo propio, interno. Cando saio traballar, deixo a casa detrás, e poño todos os sentidos no que estou facendo. E, no momento de saír do traballo, pecho a porta do bus e alí queda todo. Fóra do autobús o tempo é para min, as miñas fillas...

Dis que non gustas moito das entrevistas, pero colles forza tamén para atender os medios. Estanche axudando a visibilizar a situación? Son honestos ou ves que procuran máis dar esa imaxe dramática de “nai coraxe”?
En xeral non teño queixa dos medios, porque foron respectuosos en todo o momento, sacando algún termo mal exposto. Pero é certo que non me sinto cómoda de todo contestando ás entrevistas: non é un tema agradable de contar, aínda que por desgraza sexa unha situación real, mais son consciente de que o feito de que saia á luz axuda a visibilizala. En canto á expresión de “nai coraxe”, non me sinto identificada. Só son unha traballadora que reclama os seus dereitos, unha persoa que quere compatibilizar o traballo coa familia.

Alén do plano legal e sindical, que outras cousas podemos facer para que estes casos de acoso laboral por ser muller terminen?
A educación paréceme fundamental, non tanto das fillas, que tamén, senón dos fillos. É un camiño longo, pero o primeiro paso é criar os pequenos en contornas de igualdade, sen xerarquías, sen machismo.

Dis que es forte polas túas fillas, e que lles vas contar todo cando medren. Como vas facer?
Non sei como llelo vou dicir… Non sei como han preguntar, nin cando ha saír o tema, pero o que é seguro é que llelo vou contar todo. Teño toda a documentación gardada e cando medren, tentarei transmitirlles esta loita, dicirlles que foi por elas, por moitas coma elas, para que non vaiamos cara atrás, para que sigamos pelexando polo gañado.

0 Comentarios

Destacadas

Culturas
El grafiti, en pie de guerra para pintar sin censuras

La detención de nueve grafiteros por realizar pintadas en trenes coincide con un manifiesto en favor de la libertad de expresión firmado por más de 200 artistas del muralismo y una serie de acciones este fin de semana.

Arte
Una artista denuncia al director del CAC de Málaga, que ya fue señalado por “abuso de poder”
La artista plástica Marina Vargas ha interpuesto una denuncia contra Fernando Fernando Francés, director del Centro de Arte Contemporáneo de Málaga (CAC).
Derechos Humanos
Africanos hacinados y atrapados en Sicilia

Más de cuatro mil personas sobreviven hacinadas en el Centro de Acogida para Solicitantes de Asilo más grande de Europa, en Mineo, Italia. Una tanqueta militar y soldados armados custodian la puerta de entrada. En la mayoría de los casos el tiempo de espera supera los tres años.

Operación Chamartín
Ábalos y Carmena ponen otro ladrillo de la Operación Chamartín pese a las protestas vecinales

Ahora Madrid avala el proyecto de Madrid Nuevo Norte, un desarrollo urbanístico que rechazaba en 2016 y del que se ha convertido en su impulsor de la mano de la alcaldesa Manuela Carmena y el área de Urbanismo.

Últimas

Fiestas populares
Vallecas, puerto de mar
Vallecas es, por un día, un "puerto de mar". Lo es desde que en 1982 los vecinos del barrio crearon unas fiestas populares basadas en la alegría, la risa y el agua.
Ciencia
El asalto al trabajo científico y la voluntad política de evitarlo

La austeridad en el gasto público ha precipitado la transformación del modelo de financiación de la ciencia, asignatura pendiente del capital en el Estado español. La dimensión global e histórica que la política de recortes en I+D adquiere por ello contrasta, sin embargo, con el hecho de que sus críticos la presenten como un problema de mera voluntad política.

Yanis Varoufakis
Varoufakis presenta su programa político para “desafiar a Bruselas” en las europeas

El movimiento político paneuropeo DiEM25, liderado por el exministro de Finanzas griego Yanis Varoufakis, ha puesto en marcha la plataforma electoral Primavera Europea y presenta su programa político New Deal para Europa.

Represión
Sanfermines 78 Gogoan! exige la paralización de las diligencias abiertas contra vecinos de Iruñea

El colectivo denuncia que la apertura de diligencias policiales contra propietarios de viviendas en las que estaban colocadas pancartas que denunciaban la impunidad del asesinato de Germán Rodríguez constituye “un grave atentado contra la libertad de expresión” y asume la responsabilidad de su colocación